Bieszczady – miejsca, które musisz zobaczyć

Lista atrakcji wartych zobaczenia w Bieszczadach jest bardzo długa, a każdy stały bywalec regionu ma na pewno swoje własne propozycje. Pokusiliśmy się jednak o stworzenie listy miejsc, które tworzą ten osławiony „bieszczadzki klimat” i są swego rodzaju wyróżnikiem regionu. Mamy nadzieję, że będzie ona przydatna szczególnie dla osób, dla których Bieszczady to jeszcze terra incognita. Nasze propozycje są bardzo różnorodne – oprócz najważniejszych „NAJ”, są też wędrówki na najpiękniejsze połoniny, miejsca związane z historią i tradycją regionu, mamy też kilka pomysłów, gdzie pójść z dziećmi, aby była to dobra zabawa dla całej rodziny.

Trawers pod Kopą Bukowską (1320 m)

1. Wycieczka na połoninypiękne, bardzo widokowe i absolutnie obowiązkowe do zobaczenia. Porastające górne partie bieszczadzkich szczytów murawy alpejskie nadają im specyficznego charakteru, wczesnym latem tworzą dywan w kolorze soczystej zieleni, a jesienią przebarwiają się na rudo-brązowo.
Amatorom długich wędrówek polecamy trasy:
na Bukowe Berdo i Szeroki Wierch – bardzo widokowy szlak, przez wielu uważany za najpiękniejszą trasę w Bieszczadach
Opis trasy:  Bukowe Berdo i Szeroki Wierch

Panorama z Bukowego BerdaJesienne Bukowe Berdo

Tarnica i Halicz – propozycja z kategorii „klasycznej”. Długa, licząca 20 km trasa, wymaga dobrej kondycji, ale wynagradza widokami, no i zdobywamy Tarnicę – najwyższy szczyt w polskich Bieszczadach
Opis trasy: Tarnica i Halicz

Na szczycie Halicza (1333 m)Na szczycie Halicza (1333 m)

Mała i Wielka Rawka – oprócz widokowych połonin mamy możliwość podejścia na Krzemieniec, na którym znajduje się trójstyk granic Polski, Ukrainy i Słowacji
Opis trasy: Mała i Wielka Rawka

Niebieski szlak z Wielkiej Rawki na Krzemieniec (Kremenaros)Niebieski szlak z Wielkiej Rawki na Krzemieniec (Kremenaros)

– Smerek i Połonina Wetlińska – dłuższa wycieczka z przejściem grzbietu połoniny zaczynając od słynącego z pięknych panoram Smereka, przez Przełęcz Orłowicza, grań Szarego Berda, Osadzki do Hasiakowej Skały, pod którą stoi Schronisko „Chatka Puchatka”
Opis trasy: Smerek i Połonina Wetlińska

Ścieżka biegnąca pod granią Połoniny Wetlińskiej pomiędzy Osadzkim Wierchem i Hasiakową SkałąŚcieżka biegnąca pod granią Połoniny Wetlińskiej pomiędzy Osadzkim Wierchem i Hasiakową Skałą

Trasy krótkiepolecane np. rodzinom z dziećmi

Połonina Wetlińska – obowiązkowy punkt zdobycia dla przybywających w Bieszczady, z Przełęczy Wyżnej na górę wyjdziemy w ok. 1 h. Atrakcją jest schronisko oraz wspaniałe panoramy
Opis trasy:  Połonina Wetlińska

PANORAMY Wetlińska wschódPanorama z Hasiakowej Skały (nad Chatką Puchatka)

– Połonina Caryńska – jedno z najciekawszych widokowo miejsc w Bieszczadach Wysokich. Grupom rodzinnym polecamy krótkie i bardzo atrakcyjne podejście zielonym szlakiem z Przełęczy Wyżniańskiej i zejście czerwonym szlakiem do Brzegów Górnych – trasa jest ładna i wyjątkowo urozmaicona: źródełko, potoczki, drewniane mostki, stopnie, głębokie jary, przy szlaku znajduje się też dawny cmentarz greckokatolicki.
Opis trasy: Połonina Caryńska Połonina Caryńska - widok w kierunku TarnicyPołonina Caryńska – widok w kierunku Tarnicy

2. „Chatka Puchatka” – najwyżej położone schronisko w Bieszczadach
Stojące pod Hasiakową Skałą schronisko o bardzo sympatycznej nazwie jest jednym z najczęstszych celów wycieczek. Od parkingu z Przełęczy Wyżnej prowadzi stosunkowo krótkie i dogodne podejście (wg oznaczeń jedynie 1:15 h), chociaż w przypadku rodzinnej wyprawy może to być całodzienna wycieczka. Za to na górze, z okolic schroniska, rozciągają się nieziemskie panoramy.
Opis trasy: Smerek i Połonina Wetlińska

Schronisko na Połoninie Wetlińskiej „Chatka Puchatka”Schronisko „Chatka Puchatka”

3. Najwyższy szczyt w polskich Bieszczadach – Tarnica (1346 m)
Tarnica jest też, obok Połoniny Caryńskiej i Wetlińskiej, najczęściej odwiedzanym wierzchołkiem regionu. Swoim zdobywcom oferuje wspaniałe widoki, zarówno na polską, jak i ukraińską stronę Bieszczadów oraz dalej, aż po Gorgany. Na górze stoi krzyż oraz tablica upamiętniające pobyt ks. Karola Wojtyły 5 sierpnia 1953 r.
Z Wołosatego można wejść w 2:15 h. Szczyt należy do Korony Gór Polski.
Opis trasy: Tarnica i Halicz

Panorama z Tarnicy na płn.-zach. (opis)Panorama z Tarnicy jest jedną z najpiękniejszych w polskich Bieszczadach

4. Wypalanie węgla do niedawna stały element bieszczadzkiego krajobrazu . Wypał węgla to nie tylko sam proces pozyskiwania węgla drzewnego, ale też fascynujący świat węglarzy – mężczyzn silnych, zahartowanych i samotników, wokół których powstało sporo ciekawych historii. Obecnie coraz trudniej jest zobaczyć na żywo działający wypał węgla, w tej dziedzinie też pojawił się element „opłacalności”, można więc spędzić wakacje w Bieszczadach i nie spotkać węglarzy. A szkoda, bo to istotny element bieszczadzkiego „klimatu”. Pewną namiastką tego może być Plenerowe Muzeum Wypału Węgla Drzewnego. Znajduje się ono przed wjazdem do wsi Muczne. Oprócz eksponatów, takich jak: retorty i konstrukcja mielerza – ustawiono szereg tablic informacyjnych, prezentujących m.in. historię rozwoju przemysłu drzewnego w Bieszczadach i historie węglarzy.
Więcej o Plenerowym Muzeum Wypału Węgla Drzewnego: Uroki i historia Bieszczadzkiego Worka

Plenerowe Muzeum Wypału Węgla DrzewnegoPlenerowe Muzeum Wypału Węgla Drzewnego

5. Przejazd drezyną rowerową – uruchomione w maju 2015 drezyny są prawdziwym przebojem regionu, doskonałą propozycją na aktywną i oryginalną wycieczkę dla całej rodziny.
Informacje praktyczne:
– Stacje odjazdowe drezyn znajdują się w 2 punktach: Uhercach Mineralnych i w Ustrzykach Dolnych (działa tylko w sezonie letnim).
– odjazd odbywa się zgodnie z rozkładem. W pierwszym pojeździe zasiada kierownik składu, który czuwa nad bezpiecznym przejazdem całej grupy
– drezyna przeznaczona jest dla 4 osób (lub 5 – jeśli jest dziecko). 2 osoby kręcą pedałami, 2 komfortowo oglądają mijaną okolicę. Pojazd jest wyposażony w hamulec, ale oczywiście należy przestrzegać odpowiedniego tempa jazdy i odległości pomiędzy jadącymi. Każda drezyna posiada kosz bagażowy – nie ma więc problemu, co zrobić z plecakiem, torbą , kurtką.
– trasy – do wyboru jest kilka wariantów tras, o różnej długości, np. ze stacji w Uhercach Mineralnych bardzo malownicza w stronę Zagórza (Jankowce i Łukawica) i w kierunku Ustrzyk Dolnych (Stefkowa). Ze stacji Ustrzyki Dolne do Ustianowej lub Krościenka. Jeżeli zasmakujemy w przejażdżkach drezynami możemy wybrać się ponownie na inną trasę.
– czas przejazdu – zależy oczywiście od wybranej trasy i trwa ok. 1,5-3,5 godz.
– ceny – koszt przejazdu zależy od trasy i wynosi 90 zł i 108 zł. W okresie wakacyjnym, kiedy zainteresowanie przejazdami jest bardzo duże, warto wcześniej zarezerwować bilet przez Internet.
– Siedzibą wypożyczalni jest stacja kolejowa w Uhercach Mineralnych. Miejsce jest bardzo klimatyczne – zadbano o wszystkie detale nawiązujące do C.K. Austrii. Zresztą zobaczcie sami:)
Strona wypożyczalni: http://drezynyrowerowe.pl

Na tarsie przejazdu drezynami rowerowymiNa trasie przejazdu drezynami rowerowymi

6. Bieszczadzka kolej – powstała pod koniec XIX w. kolejka wąskotorowa związana jest z okresem intensywnej eksploatacji drewna i rozwoju przemysłu drzewnego w Bieszczadach. Powstawały wówczas tartaki, potażnie i beczkarnie, jak np. należący do firmy Rubinstein&Frommer „Folwark Beczkarnia” – zakład produkcji beczek, który zatrudniał ponad 500 osób. Rozwijały się wsie, ludzie mieli pracę.
Wszystko zmieniła II wojna światowa. Wsie zniszczono, ludność wysiedlono, później część terenów włączono do Bieszczadzkiego Parku Narodowego. W latach 90. XX w. kolejka okazała się nieekonomiczna, więc wyłączono ją z eksploatacji. Reaktywowana dzięki staraniom powołanej Fundacji Bieszczadzkiej Kolejki Leśnej w Cisnej – Majdanie stała się dużą atrakcją turystyczną. Przejazdy odbywają się na trasie Majdan – Przysłup i Majdan – Balnica, bilety można nabyć w kasie biletowej lub przez Internet.
Dodatkowo warto zwiedzić skansen znajdujący się przy stacji w Majdanie.
Rozkład jazdy: http://kolejka.bieszczady.pl/rozklad-jazdy/

Bieszczadzka kolej (fot. Marzena Gumińska-Gruszka)Bieszczadzka kolej (fot. Marzena Gumińska-Gruszka)

7. Tajemniczy „Grób Hrabiny” – znajduje się na terenie wsi Sianki (nieistniejącej po stronie polskiej), miejscowości która przed II Wojną Światową była znanym kurortem – z pensjonatami, restauracjami, skocznią narciarską, kortem tenisowym, teatrem…
Potoczna nazwa „Grób Hrabiny” odnosi się do 2 nagrobków: hrabiny Klary z Kalinowskich Stroińskiej (zmarła w 1867 r.) i jej męża Franciszka Stroińskiego. Przedwcześnie zmarła Klara była wielką miłością Franciszka, para nazywana jest “bieszczadzkimi Romeo i Julią”. Obok nagrobków postawiono niewielką kaplicę grobową (mocno zniszczona obecnie jest odrestaurowana). Są tu też fundamenty cerkwi pw. św. Stefana.
Miejsce znajduje się w rejonie zwanym „Bieszczadzkim Workiem”, na trasie prowadzącej do „Źródeł Sanu”.
Opis trasy: Do źródeł Sanu 
O historii Sianek oraz sytuacji miejscowości – po stronie polskiej i ukraińskiej piszemy więcej tutaj: https://gorydlaciebie.pl/bieszczadzkie-sianki-po-obu-stronach-granicy/

Stary cmentarz, gdzie znajduje się Grób Hrabiny oraz ruiny cerkwi św. StefanaStary cmentarz, gdzie znajduje się Grób Hrabiny

8. Źródła Sanu – tak naprawdę jest to źródło jednego z dopływów Sanu, właściwe źródła znajdują się już po stronie ukraińskiej. Warto tu jednak przyjść, sama trasa jest niezwykle urokliwa, polecamy ją szczególnie tym, którzy szukają dzikich Bieszczadów, miejsc z ciekawą historią, niezwykłych, a nawet tajemniczych. Szlak prowadzi przez nieistniejące już wsie: Bukowiec, Beniowa i Sianki, a także obok wspomnianego już “Grobu Hrabiny”. Na polance powyżej źródełka znajdują się polskie i ukraińskie słupy graniczne, jest też kamienny obelisk z krzyżem ustawiony przez stronę ukraińską.

Opis trasy: ” Do źródeł Sanu” i wielu innych ciekawych miejsc: “Uroki i historia Bieszczadzkiego Worka

Źródła Sanu“Źródła Sanu” – na polance, powyżej źródła, stoją polskie i ukraińskie słupy graniczne oraz kamienny obelisk z krzyżem ustawiony przez stronę ukraińską

9. Cerkwienieodłączny element bieszczadzkiego krajobrazu, propozycja nie tylko dla miłośników historii i pięknej architektury oraz temat rzeka. Każda z cerkwi to nie tylko styl, ale osobna, często tragiczna historia. Z długiej listy obiektów wartych poznania wybraliśmy 3 propozycje.
Cerkiew św. Michała Archanioła w Smolniku – jest to dzisiaj jedyny zachowany obiekt sakralny reprezentujący typ bojkowski w Bieszczadach i jeden z trzech w całym kraju. Cerkiew znajduje się na Liście Światowego Dziedzictwa UNESCO.
Cerkiew pw. bł. Bronisławy w Hoszowie (XX w.) – do zwiedzenia tej cerkwi nie trzeba szczególnie namawiać, wystarczającą zachętą powinien być fakt, że jest ona częstym motywem bieszczadzkich widokówek.
Cerkiew w Bystrem (1902 r. ) – zabytek włączony do podkarpackiego Szlaku Architektury Drewnianej.

Cerkiew św. Michała Archanioła w Smolniku

10. Zagórz i monumentalne ruiny kościoła i klasztoru karmelitów bosych. Klasztor ma ciekawą historią – powstał na pocz. XVIII w., został zniszczony przez pożar w 1822 r. Kilkukrotnie podejmowane próby jego odbudowy – nie powiodły się. W naszym zestawieniu znalazł się jeszcze z jednego powodu – jest on bowiem m.in. „bohaterem” powieści z nowej serii o Panu Samochodziku: Pan Samochodzik i klasztor w Zagórzu (autor Jakub Czarnik).

Zagórz (fot. Ewelina Zofińska)Zagórz (fot. Ewelina Zofińska)

11. Krzemieniec (Kremenaros) znajduje się tutaj trójstyk granic Polski, Ukrainy i Słowacji. W miejscu tym ustawiono granitowy obelisk z godłami państw oraz nazwami szczytu w trzech językach. Strona ukraińska umieściła też tutaj „kapsułę czasu”.
Krzemieniec możemy odwiedzić przy okazji wycieczki na „Rawki”. Ze szczytu Wielkiej Rawki dojdziemy na Krzemieniec w 0:45 h (niebieskie znaki), Opis trasy: Mała i Wielka Rawka trójstyk granic na Krzemieńcu.

Krzemieniec (Kremenaros) 1221 mKrzemieniec (Kremenaros) 1221 m

12. „Bieszczadzkie morze”
Jezioro Solińskie
– jedna z większych atrakcji turystycznych regionu, my dodalibyśmy jeszcze – jedna z piękniejszych bieszczadzkich atrakcji. Oprócz niewątpliwych walorów rekreacyjnych trzeba dodać kilka danych technicznych: jest to największy w Polsce sztuczny zbiornik wodny retencyjno-energetyczny, a zapora, licząca 81,8 m wysokości jest najwyższą zaporą w Polsce. Można tu żeglować, popływać łódką, kajakiem lub statkiem turystycznym. Ciekawą propozycją, szczególnie dla interesujących się budownictwem, jest też zwiedzenie samej zapory. Wokół jeziora rozwinęły się modne miejscowości z dużym zapleczem rekreacyjnym: Polańczyk i Solina oraz wiele mniejszych.
Poniżej Jeziora Solińskiego znajduje się Jezioro Myczkowskie.

Geograficznie ujmując jezioro Solińskie nie leży w Bieszczadach tylko Górach Sanocko-Turczańskich. Jest ono jednak tak zakotwiczone w świadomości turystów, jako bieszczadzka atrakcja, że umieściliśmy je w naszym zestawieniu.

Jezioro Solińskie (fot. Sebastian Kwiatkowski)Jezioro Solińskie (fot. Sebastian Kwiatkowski)

13. Bieszczadzkie jeziorka
Sine Wiryrezerwat krajobrazowy – znajduje się tu przełom Wetliny z urokliwymi progami skalnymi, z pasem głazów i skał, przez który przebija się z wielkim szumem rzeka Wetlina. Można zejść nad rzekę, by się ochłodzić w górskim potoku). Jeżeli dysponujemy większą ilością czasu, można przedłużyć wędrówkę – znajduje się tutaj druga ścieżka widokowa “Sine Wiry II’, która prowadzi w kierunku nieistniejącej wsi Zawój.
Nad „Sine Wiry” dotrzemy m.in. ze wsi Polanki (w połowie drogi między Polańczykiem, a Cisną w dolinie Solinki) – parking koło galerii “Czary Kot”.
Opis trasy w: Beskidzkie wycieczki dla najmlodszych trasy na wózek
Miłośnikom jeziorek polecamy też Jeziorka DuszatyńskieJeziorko Bobrowe k. Huczwic.

Bieszczady - Sine Wiry, autor zdj. "MONA"Bieszczady – Sine Wiry, autor zdj. “MONA”

14. Wodospad “Siklawa Ostrowskich” w Wetlinie, zwany też „Wodospadem w Starym Siole” lub „Wodospadem w Wetlinie”.
Wodospad ma ok. 5 m wysokości i jest to prawdopodobnie najwyższy jednolity, pionowy spadek wody w Bieszczadach. Do wodospadu dojdziemy drogą, która prowadzi do ośrodków Piotrowa PolanaLeśny Dwór w Wetlinie. Od asfaltowej drogi wąska ścieżka prowadzi pod sam wodospad. Uwaga, zejście ze skarpy jest strome i może być śliskie.

Wodospad “Siklawa Ostrowskich” w WetlinieWodospad “Siklawa Ostrowskich” w Wetlinie

15. Wodospad na potoku Hylaty, zwany również Szepituważany za najwyższy bieszczadzki wodospad, według niektórych źródeł ma około 8 metrów wysokości.
Znajduje się niedaleko Zatwarnicy – dojdziemy do niego ścieżką historyczno-przyrodniczą “Hylaty” – od chaty bojkowskiej i przystanku PKS – mamy do przejścia …szutrową drogą. Po prawej stronie mijamy niewielki szyb (kiwajka) wydobywający ropę. Sam wodospad jest dobrze oznaczony, znajduje się tutaj tablica informacyjna, brzeg potoku jest wzmocniony murem, z drogi zejdziemy nad brzeg wodospadu po stalowych schodach.
Droga prowadząca z Zatwarnicy nad Hylaty nadaje się do przejechania wózkiem (planowano ją wyasfaltować).

Wodospad na potoku Hylaty, zwany również SzepitWodospad na potoku Hylaty, zwany również Szepit

16. Worek Bieszczadzkito popularnie stosowana nazwa odnosząca się terenów części doliny górnego Sanu od jego źródeł do Tarnawy Niżnej (od strony wschodniej i południowej pomiędzy granicą z Ukrainą i od zachodu pomiędzy pasmem polskich Bieszczadów Wysokich).
Poprowadzona jest tutaj ścieżka przyrodniczo-historyczna “W dolinie górnego Sanu”. Na jej trasie znajdują się nieistniejące już wsie: Bukowiec, Beniowa i Sianki, pozostałości cerkwi i cmentarzy oraz Grób Hrabiny. Ścieżka kończy się w okolicach Przełęczy Użockiej, u źródeł jednego z dopływów Sanu. Do Grobu Hrabiny i dalej do źródeł Sanu prowadzi szlak turystyczny – z Bukowca to ok. 20 km. Dla dzieci trasa może być zbyt długa i zbyt nużąca. Ale na pewno warto przebyć jej fragment – do nieistniejącej wsi Beniowa (z parkingu w Bukowcu prowadzi 2,5 km szlak), znajduje się tutaj cmentarz oraz pozostałości fundamentów cerkwi. Warto zwrócić uwagę na charakterystyczną bryłę piaskowca w kształcie łodzi, na którym wyryty jest rysunek ryby – znak pierwszych chrześcijan (prawdopodobnie jest to podstawa chrzcielnicy poprzedniej cerkwi).
Na parking można wrócić tą samą drogą, ale dla urozmaicenia proponujemy podążyć za żółtym szlakiem rowerowym, którym dojdziemy do szerokiej szutrowej drogi i stąd w prawo do Bukowca.
Ciekawostka – m.in. w Tarnawie Niżnej (“Baza nad Roztokami”) kręcono sceny serialu “Wataha”.
Więcej informacji: Uroki i historia “Bieszczadzkiego Worka”

Podstawa chrzcielnicy na ruinach cerkwi w BeniowejPodstawa chrzcielnicy na ruinach cerkwi w Beniowej

17. Pokazowa Zagroda Żubrówatrakcja nie tylko dla najmłodszych – doskonały pomysł na wycieczkę rodzinną, przerywnik w pieszych wędrówkach, pomysł na gorszą pogodę, itp. Zagroda znajduje się na terenie leśnictwa Muczne, przy drodze Stuposiany – Tarnawa Niżna, ok. 2 km przed miejscowością Muczne. Hodowane są tutaj żubry rasy białowiesko-kaukaskiej. Warto przyjść tutaj w porach karmienia zwierząt: 7:30-8:30, 13-14.

Pokazowa Zagroda Żubrów w MucznemPokazowa Zagroda Żubrów

18. Torfowiska wysokie w Tarnawie – rezerwat, który zwiedza się bardzo komfortowo – trasa przebiega po specjalnie przygotowanych drewnianych pomostach, z których można podziwiać występujące tu rośliny bagienne i błotne (głównie mchy torfowce). Przejście przez torfowisko w Tarnawie to prawdziwy raj dla botaników.
Informacje praktyczne: zwiedzanie jest bezpłatne, przygotowane są 2 trasy, warto zobaczyć obydwie. Przy drodze znajduje się parking oraz wiaty.
Ciekawostki: W latach 70. próbowano odwodnić te tereny budując rowy melioracyjne, spowodowało to częściową zniszczenie torfowiska.
Przed II wojną światową przebiegała tędy linia kolejki wąskotorowej z Mucznego do Sokolik Górskich. W 1927 r. od iskier przejeżdżającej kolejki wąskotorowej doszło do zapalenia się torfowiska, pożar trwał przez 5 lat.

Torfowisko w TarnawieTorfowiska wysokie w Tarnawie

19. Bieszczadzki mixatrakcje na trasie Muczne-Tarnawa:
Oprócz “Pokazowej zagrody żubrów”, “Plenerowego Muzeum Wypału Węgla Drzewnego” i rezerwatu „Torfowiska wysokie” warto zobaczyć jeszcze, m.in. ruiny mostu kolejki oraz tarasy widokowe.
Taras widokowy na rozlewisko – służący obserwacji bobrów (żadnego nie widzieliśmy :-), ładna duża wiata i bardzo ciekawe tablice informacyjne związane z bobrami. Miejsce znajduje się przy samej drodze zaraz za Mucznem.
Ruiny mostu kolejki – filary mostu dawnej kolejki wąskotorowej, która funkcjonowała w latach 1904-1936. Most na potoku Roztoka (obecnie tylko drogowy) znajduje się za Mucznem, przy początku tzw. Błękitnej Alei. Oczywiście, wcześniej warto zaznajomić się z historią kolejki Bieszczadzkiego Worka. Ruiny mostu znajdują się w sąsiedztwie kolejnej atrakcji – „tarasów widokowych”.
Tarasy widokowe – skąd rozciąga się piękna panorama na Bukowe Berdo, Krzemień i Kopę Bukowską. Musimy podjechać krótki odcinek samochodem tzw. Błękitną Aleją, potem jeszcze podejść ok. 1 km pieszo. Na wzniesieniu przygotowano 2 tarasy widokowe. Jest to świetna propozycja spacerowa dla wszystkich, nie tylko dla rodzin z dziećmi.

Bieszczadzki Woker - mapaMapa atrakcji na trasie Muczne – Tarnawa

20. Hucuły
Hucuły to małe, silne i odporne koniki, które mają coraz więcej sympatyków. Bieszczady są idealnym rejonem do konnych wędrówek – powstaje coraz więcej konnych szlaków, ośrodków jeździectwa i tematycznych imprez, a dla zaprawionych w siodle organizowane są kilkudniowe rajdy. Hucuły, które oprócz siły i odporności cechuje inteligencja i łagodność są nie tylko idealne do nauki jazdy dla najmłodszych, często wykorzystywane są też w hipoterapii. Jednym z ośrodków prowadzących naukę jazdy konnej oraz zajęcia rehabilitacyjne jest „Fundacja Hucuły Dzieciom”.
https://www.facebook.com/fundacjahuculydzieciom/?fref=ts
Przejażdżka konna po bieszczadzkich szlakach (fot. Fundacja Hucuły Dzieciom)Przejażdżka konna po bieszczadzkich szlakach (fot. Fundacja Hucuły Dzieciom)

To oczywiście niepełna lista bieszczadzkich wyróżników i atrakcji na rodzinne wypady. Postaramy się ją sukcesywnie rozbudowywać i aktualizować. Mamy nadzieję, że nasze propozycje będą inspiracją do rodzinnego wyjazdu, do poznawania, smakowania i szukania „swoich” miejsc, tak by móc stworzyć własną, rodzinną TOP listę bieszczadzkich atrakcji.