Autor: Agnieszka, Zosia i Marek

Kraj: Francja
Rejon: Alpy Wysokie
Punkt wyjścia i powrotu: przysiółek Les Mottets (2137 m).
Czas: 1 dzień
Pora roku: wiosna, lato, jesień
Trudności: niewielkie trudności techniczne wyłącznie na odcinku od przełęczy (3120 m) do szczytu
Suma wzniesień:  ok. 1150 m
Odległość: ok.16 km
Czas wyprawy: ok. 8 h

Zobacz dodatkowe informacje:

DOJAZD       EKWIPUNEK       POGODA       UBEZPIECZENIA

Mapy i przewodniki: Grand Galibier

Więcej informacji praktycznych w panelu bocznym (PC) lub na końcu artykułu (mobilne).

Grand Galibier znajduje się w masywie Cerces, a wysokość jego zachodniego wierzchołka wynosi 3228 m. Do przełęczy pomiędzy wierzchołkiem wschodnim a zachodnim, która znajduje się na wysokości 3120 m, nie ma tu większych trudności technicznych.

Ruszamy z przysiółka Les Mottets, gdzie na parkingu, na wysokości 2137 m zostawiliśmy samochód.

Idziemy szlakiem w kierunku przełęczy la Ponsonnière. Odcinek ten jest bardzo łatwy.

Ścieżka wznosi się delikatnie. Przechodzimy koło jeziora Cerces znajdującego się u stóp szczytu o tej samej nazwie, a następnie docieramy do przełęczy Ponsonnière (2613 m), w dole zobaczymy jezioro Ponsonnière.

Tutaj kończy się szlak znakowany, ale ścieżka jest dobrze widoczna. Wspinamy się coraz wyżej, podziwiając piękne widoki.

Krajobraz staje się coraz bardziej surowy, nie ma tu już zieleni, a pośród skał widzimy małe jeziorka i łachy śniegu.

Podejście chwilami jest strome i począwszy od wysokości 2900 m robi się o wiele trudniejsze, jednakże nie ma tutaj miejsc eksponowanych, a najwygodniejsza ścieżka oznaczona jest niebieskimi kropkami i strzałkami.

W końcu docieramy do przełęczy pomiędzy wierzchołkami Grand Galibier znajdującej się na wysokości 3120 m, nad niewielkim lodowcem Clapière.

Widok rozciąga się na wszystkie strony świata.

Większość uczestników wycieczki tutaj zakończyła wspinaczkę; jedni z poczucia odpowiedzialności (ktoś przecież musi towarzyszyć dzieciom, dla których ostatnie podejście jest zbyt trudne), a inni ze strachu, gdyż począwszy od tego miejsca zaczynają się trudności. Nie ma już żadnej widocznej ścieżki, trzeba się wspinać po wielkich blokach skalnych, a jedynym ułatwieniem są niebieskie znaczki wskazujące najdogodniejsze przejście.

W drodze powrotnej spotkaliśmy koziorożca alpejskiego, który niewiele sobie robił z naszej obecności.

Post Grand Galibier z Les Mottets pojawił się poraz pierwszy w Góry dla Ciebie | Najciekawsze wycieczki górskie, ferraty, rowery, narty.

Autorzy: Agnieszka, Zosia i Marek

Kraj: Francja
Rejon: Alpy Wysokie
Punkt wyjścia i powrotu: przełęcz Col de Granon (2404 m).
Czas: 1 dzień
Pora roku: wiosna, lato, jesień
Trudności: brak trudności technicznych
Suma wzniesień:  ok. 550 m
Odległość: ok. 10 km
Czas wyprawy: 3 do 4 h

Zobacz dodatkowe informacje:

DOJAZD      EKWIPUNEK       POGODA      UBEZPIECZENIA

Mapy i przewodniki: rejonu Serre Chevalier

Więcej informacji praktycznych w panelu bocznym (PC) lub na końcu artykułu (mobilne).

Z parkingu ruszamy na południowy wschód szlakiem GR 5C. Początkowo ścieżka prowadzi po równym terenie, pośród pastwisk. Potem zaczyna się delikatnie wznosić, aż do przełęczy Barteaux (2382 m).

Tutaj rozpoczynamy strome podejście na grań Peyrolles, idąc nadal szlakiem GR 5C. Marsz ułatwiają stopnie z drewnianych belek. Na grani jest kilka eksponowanych miejsc, ale nie przedstawiają one trudności technicznych.

Po około godzinie docieramy do szczytu Croix de la Cime (2603 m).

Następnie szlak trawersuje kolejny szczyt na grani, Grande Peyrolle (2645 m). Warto tutaj zboczyć na chwilę i wyjść na tę górę, gdyż rozciąga się stamtąd wspaniała panorama.

Poniżej znajduje się malutka przełęcz oddzielająca Grande Peyrolle i Petite Peyrolle. To dobre miejsce na odpoczynek, jest tu zacisznie i można podziwiać piękne widoki.

Szlak omija również Petite Peyrolle (2618 m), ostatni szczyt na grani, jednakże można tam wyjść widoczną ścieżką i popatrzeć na okoliczne szczyty z innej perspektywy.

Po zejściu z Petite Peyrolle, opuszczamy grań wijącą się serpentynami ścieżką i trawersem dochodzimy do miejsca zwanego Croix-du-Pied. Stąd maszerujemy na północ głównym szlakiem GR 5C oznaczonym jako wariant, aż do rozwidlenia. Skręcamy w prawo, znak wskazuje przełęcz Barteaux.

Teraz idziemy pośród zielonych łąk, mijając pozostałości po dawnych fortyfikacjach wojskowych.

Z przełęczy wracamy na parking tą samą drogą, którą rozpoczęliśmy naszą wycieczkę.

Post Grań Peyrolle z Przełęczy Granon pojawił się poraz pierwszy w Góry dla Ciebie | Najciekawsze wycieczki górskie, ferraty, rowery, narty.

Autor – Agnieszka, Zosia i Marek

Kraj: Włochy
Rejon: Piemont
Punkt startu: Bardonecchia, tuż przy włoskim wjeździe do tunelu Fréjus
Czas: 1 dzień
Pora roku: wiosna, lato, jesień
Trudności: w górnych partiach droga jest kamienista, nawet latem występują zaśnieżone odcinki, wymagana jest bardzo dobra kondycja
Odległość: (tam i z powrotem) 52 km
Suma podjazdów:  1711 m
Średnie nachylenie: 6,5%
Maksymalne nachylenie: 13%
Czas Wyprawy: ok. 7 h (bardzo zróżnicowany w zależności od przygotowania kondycyjnego i warunków pogodowych)

Zobacz dodatkowe informacje:

DOJAZD       EKWIPUNEK       POGODA       UBEZPIECZENIA

Więcej informacji praktycznych w panelu bocznym (PC) lub na końcu artykułu (mobilne).

Tym razem ruszamy w dwuosobowym składzie, by zdobyć znajdującą się na wysokości 3000 m przełęcz Sommeiller. Prowadzi na nią droga dostępna dla ruchu samochodowego. Posiadacze samochodów terenowych i motocykliści tłumnie przyjeżdżają tutaj z całej Europy, by podziwiać wysokogórskie krajobrazy i zmierzyć się z jedną z najwyżej położonych, dostępnych dla nich dróg w Europie. Kultura kierowców jest tu jednak na bardzo wysokim poziomie, więc rowerzyści mogą się czuć bezpiecznie, ponadto droga jest patrolowana przez włoskich karabinierów. W szczytowych partiach kierowcy, ustępując drogi rowerzystom gaszą nawet silniki, by oszczędzić im wdychania spalin.

Podjazd zaczyna się w Bardonecchii, tuż przy włoskim wjeździe do tunelu Fréjus, na wysokości 1300 m. Początkowo jedziemy ostro pod górę wąską asfaltową drogą. Po 6 km dojeżdżamy do miejscowości Rochemolles znajdującej się na wysokości 1600 m.

Miasteczko Bardonecchii, tuż przy włoskim wjeździe do tunelu Fréjus, na wysokości 1300 m

Tutaj asfalt się kończy.

Mijamy jeszcze kilka pojedynczych domów, by po kolejnych 4 km dotrzeć do położonego na wysokości 1980 m jeziora Rochemolles.

Lekkie wypłaszczenie pozwala nam złapać drugi oddech

Droga na przełęcz Sommeiller powyżej jeziora Rochemolles

.

4 km od jeziora znajduje się schronisko Scarfiotti, do którego można dojechać nawet samochodem osobowym. Robimy tu krótką przerwę na kawę.
Po odpoczynku wracamy na trasę. Po 2 km droga zaczyna wić się serpentynami.

Wspinamy się ostro pod górę. Na wysokości 2600 m droga zaczyna lekko opadać, więc na długości kilkuset metrów możemy trochę odpocząć. Do szczytu pozostało jeszcze 6 km, a my już czujemy skutki wysokości, która ogranicza wydolność organizmu. Na wysokości 2800 m trafiamy na pozostałości starego asfaltu. Dalej droga robi się kamienista i coraz trudniejsza.

Ostatnie 4 km, to zmaganie się z dużymi kamieniami. Warunki zmieniają się tu nieustannie, kamienie zsypują się ze zboczy. Czasami kierowcy samochodów, by móc przejechać, muszą wysiąść i usunąć większe głazy.

Niekiedy śnieg utrudnia przejazd, nawet latem.

Niekiedy śnieg utrudnia przejazd, nawet latem

Na przełęczy wyznaczono parking, który jednak bywa niedostępny z powodu śniegu. Panują tu bowiem warunki wysokogórskie i śnieżyce zdarzają się nawet w najcieplejszych miesiącach.

Na Przełęczy Sommeiller jest wyznaczony parking

Tak to miejsce wyglądało tydzień wcześniej…

Dalej samochody i motocykle nie mają już prawa wjazdu. Rowerzyści mogą dojechać do położonego kilkadziesiąt metrów dalej jeziora Sommeiller [Lac du Sommeiller].

Wracamy tą samą drogą. Na długości 4 km zjazd jest dość trudny z powodu luźnych kamieni. Później, bez większych trudności dojeżdżamy do Bardonecchii.

Zjazd z Przełęczy Sommeiller do Bardonecchii

Post Przełęcz Sommeiller rowerem na 2993 m pojawił się poraz pierwszy w Góry dla Ciebie | Najciekawsze wycieczki górskie, ferraty, rowery, narty.

Autorzy: Agnieszka, Zosia i Marek

Kraj: Francja
Rejon: Alpy Wysokie

Poniższe dane nie dotyczą zwiedzania Saint Véran, a wyłącznie wycieczki do jeziora Egorgéou.

Punkt wyjścia: Parking przy drodze D205T na wysokości 2625 (nad Refuge Agnel 2580 m, pod Col Agnel 2744 m)
Czas: 1 dzień
Pora roku: wiosna, lato, jesień
Trudności: niewielkie trudności techniczne
Suma wzniesień:  ok. 600 m
Czas Wyprawy: ok. 3:45 h (sam przemarsz z parkingu do jeziora Egorgéou i z powrotem)
Zobacz dodatkowe informacje:

DOJAZD       EKWIPUNEK       POGODA       UBEZPIECZENIA

Mapy i przewodniki: miasteczka Saint Véran, przełęcz Col Agnel i jezioro Lac Foréant

Więcej informacji praktycznych w panelu bocznym (PC) lub na końcu artykułu (mobilne).

W odległości około 50 km od Briançon, w dolinie Queyras, znajduje się miejscowość Saint Véran. Z miasta wyjeżdżamy drogą D902, którą wspinamy się na przełęcz Izoard [Col d’Izoard], na wysokość 2361 m.

Nieco poniżej przełęczy, na wysokości 2290 m zobaczymy schronisko Napoleona [Refuge Napoléon], które nazwę zawdzięcza swemu fundatorowi, Napoleonowi I.

Schronisko Napoleona (Refuge Napoléon) pod Przełęczą Izoard (Col d’Izoard), na wysokość 2290 m

Na przełęczy Izoard warto się na chwilę zatrzymać, by popatrzeć na jej księżycowy krajobraz.

Widok z Przełęczy Izoard (Col d’Izoard 2361 m)

Widok z Przełęczy Izoard (Col d’Izoard 2361 m)

Po zjechaniu na drugą stronę, skręcamy w lewo w drogę D947, mijamy wznoszący się na skale zamek Queyras.

Wznoszący się na skale zamek Queyras

Następnie skręcamy w prawo w drogę D5, która zaprowadzi nas na miejsce.

Saint Véran słynie z tego, że jest to najwyżej położona gmina w Europie (2042 m) i zarazem trzecia najwyżej położona wieś w Europie (po Trepalle we Włoszech i Juf w Szwajcarii).
Wioska nosi imię świętego Verana, biskupa Cavaillon z VI wieku, który według legendy przepędził smoka.

Saint Véran – najwyżej położona gmina w Europie (2042 m)

Istnieją oczywiście miejscowości i przysiółki znajdujące się wyżej, ale w Saint-Véran znajdziemy czynną szkołę, merostwo i kościół. Wjazd samochodem do miasteczka jest zabroniony, do dyspozycji zwiedzających oddano jednak dwa parkingi, na których za 2 € można parkować przez cały dzień.

Miejscowość ta jest pięknie położona, otaczają ją wysokie góry, osiągające niekiedy ponad 3000 m, a ponadto ma ona bogatą historię sięgającą starożytności.

Saint Véran – najwyżej położona gmina w Europie (2042 m)

Już 2500 lat przed naszą erą pojawili się tu pierwsi mieszkańcy, którzy zajmowali się wydobyciem miedzi. Do dziś można zwiedzać kopalnię, która została zamknięta w pierwszych wiekach naszej ery.

Znajdziemy tu wiele przykładów dawnej architektury; charakterystyczne kamienne i drewniane domy, kościół, kapliczki, gminny piec chlebowy, czy należące do wspólnoty pralnie.

Znakiem rozpoznawczym regionu są zegary słoneczne umieszczone na wielu fasadach.

Z Saint Véran prowadzi kilka szlaków turystycznych na pobliskie szczyty, my jednak postanowiliśmy tym razem odwiedzić jeszcze jedną przełęcz znajdującą się w odległości 17 km, na granicy francusko-włoskiej, Col Agnel (2744 m). Musimy więc wrócić drogą D5 do Molines-en-Queyras, skąd droga D205T zaprowadzi nas na przełęcz.

Nieco niżej, na wysokości 2625 m zaczyna się szlak GR58 do jeziora Foréant [Lac Foréant, 2618 m] przez Col Vieux.

Przełęcz Col Agnel (2744 m) na granicy francusko-włoskiej

Przełęcz Col Agnel (2744 m) na granicy francusko-włoskiej

Ruszamy dobrze widoczną ścieżką i po 30-40 min docieramy do przełęczy Vieux.

Droga na przełęcz Col Vieux (2806 m)

Droga na przełęcz Col Vieux (2806 m)

Na przełęczy Col Vieux (2806 m)

Stąd widać już jezioro Lac Foréant (2618 m). Zejście do niego zajmuje kolejne 30 min.

Z przełęczy Col Vieux (2806 m) do jeziora Lac Foréant

Idąc dalej, najpierw wzdłuż jeziora, a potem górą wąwozu, na dnie którego płynie potok, po następnych 30 minutach dotrzemy do jeziora Egorgéou (2394 m).

Nad jeziorem Lac Foréant (2618 m)

Droga do jeziora Lac Egorgéou

Droga do jeziora Lac Egorgéou

Wracamy na parking tą samą drogą, zatrzymując się od czasu do czasu, by popatrzeć na świstaki, które chętnie pozują do zdjęć.

Powrót z nad jeziora Lac Egorgéou do parkingu pod Col Agnel

Post Miasteczko Saint Véran przełęcz Col Agnel i jezioro Lac Foréant pojawił się poraz pierwszy w Góry dla Ciebie | Najciekawsze wycieczki górskie, ferraty, rowery, narty.

Autor: Agnieszka, Zosia i Marek

Kraj: Francja
Rejon: Alpy Wysokie
Punkt wyjścia: Pré de Madame Carle, k. schroniska Cézanne (1874 m).
Czas: 1 dzień
Pora roku: wiosna, lato, jesień
Trudności: niewielkie trudności techniczne
Suma wzniesień:  ok. 1150 m
Czas wyprawy: ok. 7 h
Zobacz dodatkowe informacje:

DOJAZD       EKWIPUNEK       POGODA       UBEZPIECZENIA

Mapy i przewodniki: Lodowiec Czarny i Lodowiec Biały

Więcej informacji praktycznych w panelu bocznym (PC) lub na końcu artykułu (mobilne).

Trasa rozpoczyna się w Pré de Madame Carle, koło schroniska Cézanne (1874 m).

Płaska początkowo ścieżka prowadzi nas przez niewielki las, następnie przekraczamy dwa potoki.

Wspinamy się na boczną morenę lodowca w wąwozie Encoula [Ravin de l’Encoula]. Wąska ścieżka na grzbiecie moreny będzie prowadzić nas do samego końca.

Lodowiec Czarny widoczny jest w dole, po lewej stronie. Pokrywające go drobne kamienie nadają temu miejscu nieco mroczny charakter, lecz równocześnie chronią śnieżną pokrywę przed topnieniem.

Od czasu do czasu cisza panująca w górach przerywana jest hałasem spadających drobnych kamieni. Ścieżka kończy się na wysokości około 2500 m.

Znajdujemy się tutaj u stóp szczytu Barre des Ecrins. Przed nami wznoszą się le Fifre, la Pointe des Avalanches, le Pic Coolidge. Na południe widać również pozostałe najwyższe szczyty masywu Ecrins: Pelvoux, Pic Sans Nom.

Wracamy tą samą trasą, ponieważ jest to jedyny szlak, a trzeba pamiętać, że znajdujemy się w parku narodowym, gdzie można się poruszać jedynie po wyznaczonych szlakach.

Docieramy do rozwidlenia szlaków i idziemy krętą ścieżką pod górę, w kierunku Lodowca Białego. Na wysokości około 2250 m naszym oczom ukazuje się Lodowiec Biały, u stóp którego się teraz znajdujemy.

Szybko osiągamy wysokość, cały czas podziwiając wielki, majestatyczny lodowiec. Po drodze znajdziemy kilka lin poręczowych, nie ma tu jednak trudności technicznych.

Wkrótce docieramy do starego schroniska Tuckett, a następnie do jeziorka Tuckett. Stąd widać północne ściany szczytów Pelvoux i Ailefroide.

Jeszcze tylko krótkie, strome podejście, gdzie znajduje się kilka klamer ułatwiających nam marsz w górę i docieramy do schroniska Białego Lodowca [Refuge du Glacier Blanc] znajdującego się na wysokości 2542 m.

Jest to ostatnie na trasie schronisko dostępne dla turystów bez sprzętu wysokogórskiego. Dojście do wyżej położonego Refuge des Ecrins wymaga odpowiedniego wyposażenia.

Po odpoczynku na tarasie, z którego można podziwiać piękne widoki na pobliskie szczyty i lodowce, ruszmy w drogę powrotną tym samym szlakiem. Cały czas mamy przed oczami piękny masyw Pelvoux.

Raz po raz słyszymy niepokojący dźwięk spadającego lodu, który pod wpływem ostrego słońca odrywa się od lodowca.

Post Lodowiec Czarny i Lodowiec Biały pojawił się poraz pierwszy w Góry dla Ciebie | Najciekawsze wycieczki górskie, ferraty, rowery, narty.

W miejscowości La Grave znajduje się dolna stacja kolei linowej. Bilet w obie strony na wysokość 3200 m dla osoby dorosłej kosztuje 23 €, dla dziecka 13 €. Karnet rodzinny dla rodziców i dzieci poniżej 20. roku życia, to koszt 50 € (ceny – 2016 r.). Można zakończyć podróż na stacji pośredniej, na wysokości 2400 m, wtedy bilet jest tańszy. Szczegółowe informacje o kolejce, w tym o cenach znajdują się na stronie http://www.la-grave.com/summer/index.php

Zobacz dodatkowe informacje:

DOJAZD       EKWIPUNEK       POGODA       UBEZPIECZENIA

Mapy i przewodniki: Lodowce La Meije

Więcej informacji praktycznych w panelu bocznym (PC) lub na końcu artykułu (mobilne).

Mapa wyprawy na lodowiec La Meije 

My wyjechaliśmy na górną stację, na przełęcz Ruillans [Col des Ruillans]. Można tu zrobić niewielki spacer po udeptanej ścieżce wiodącej przez lodowiec. Należy pamiętać, że lodowiec może być niebezpieczny i bez odpowiedniego sprzętu nie należy opuszczać wyznaczonego szlaku. Tutejsi przewodnicy oferują trwające 1,5 godziny wycieczki po lodowcu, w ich obecności ta przyjemność jest zupełnie bezpieczna.

W roku 2013, w lodowcu wydrążono jaskinię, w której można było podziwiać lodowe rzeźby. Byliśmy zawiedzeni, że tej atrakcji nie odnaleźliśmy w tym roku. Widocznie była to ekspozycja czasowa. Być może jeszcze kiedyś się pojawi.

Gdy nasyciliśmy oczy pięknymi widokami, zjechaliśmy kolejką na wysokość 2400 m, by stamtąd ruszyć do jeziora Puy Vachier [Lac du Puy Vachier].

Spacer ten zajmuje niecałą godzinę. Nad jeziorem jest doskonałe miejsce na piknik, można zamoczyć nogi w chłodnej wodzie, niektórzy śmiałkowie zdecydowali się nawet na kąpiel.

Po godzince plażowania, postanowiliśmy odwiedzić schronisko Évariste Chancel znajdujące się około 200 m wyżej, na wysokości 2508 m. Po około ½ godz. docieramy na miejsce.

Mimo, że transport towarów jest tutaj utrudniony, schronisko oferuje całkiem bogate menu.

Dzień był piękny, ale musieliśmy wracać, gdyż kolejka ma ostatni kurs o godz. 16.30.

Oczywiście można również zejść pieszo, ale my nie mogliśmy pozbawić dzieci przyjemności jazdy gondolą. Dzięki temu, mogliśmy pospacerować po pięknie położonym miasteczku La Grave przed zapadnięciem zmroku.

Post Lodowce La Meije koleją linową pojawił się poraz pierwszy w Góry dla Ciebie | Najciekawsze wycieczki górskie, ferraty, rowery, narty.

Autor: Agnieszka i Marek

Zobacz dodatkowe informacje:

DOJAZD       EKWIPUNEK      POGODA       UBEZPIECZENIA

Mapy i przewodniki: trasy rowerowej do Fortu de l’Olive

Więcej informacji praktycznych w panelu bocznym (PC) lub na końcu artykułu (mobilne).

Plan wycieczki rowerowej: Chantemerle – Col du Granon – Fort de l’Olive – Val de Pré – Briançon – Chantemerle

Dzięki uprzejmości naszych przyjaciół, dzieci korzystały z dnia odpoczynku nad jeziorem Oule [Lac de l’Oule], a starsze pokolenie mogło wybrać się na wycieczkę rowerową.

Ruszamy spod wypożyczalni Jules Melquiond w Chantemerle (nie wszyscy uczestnicy przywieźli swoje maszyny) i przez miasteczko Saint Cheffrey wspinamy się na przełęcz Granon. Podjazd liczy 11,4 km, a średnie nachylenie, to 10%. Ten fragment trasy już znamy, ponieważ tą samą drogą zaczynaliśmy wycieczkę na Balcon de Serre Chevalier [por. Serre Chevalier rowerem MTB].

Na przełęczy, na wysokości 2413 m kończy się droga asfaltowa. My jedziemy nadal prosto, dawną drogą wojskową, gdzie ruch samochodowy jest już zabroniony. Zjeżdżamy około 8 km wygodną drogą szutrową.

Następnie czeka nas kilometrowy podjazd pod Fort de l’Olive.

Fort de l’Olive to najbardziej wysunięty fragment fortyfikacji Briançon, zbudowany pod koniec XIX w., mający zapewnić obronę przełęczy Col de l’Échelle, Col des Acles i Col des Thures, przed ewentualnym atakiem włoskim. Fort ten został częściowo zmodernizowany jeszcze na początku lat 30. XX w. w ramach tworzenia linii Maginota.

Z fortu wróciliśmy do skrzyżowania szlaków, by zjechać do Névache, ale po około kilometrze droga zamieniła się w stromą ścieżkę, więc zawróciliśmy w stronę Col du Granon i po przejechaniu ok. 4 km, skręciliśmy w lewo w kierunku Val de Pré.

Od tego momentu mamy do Briançon 20 km zjazdu. Droga jest nieco bardziej stroma i trudniejsza z powodu luźnych kamieni.

Po 4 km dojeżdżamy do pięknie położonego w sercu gór przysiółka Hameau du Granon.

Następnie, już lepszą szutrową drogą, zjeżdżamy do doliny rzeki Clarée.

Skręcamy w prawo, mijamy urokliwe miasteczka Val de Pré i La Vachette, a następnie dojeżdżamy do głównej drogi z Turynu. Skręcamy w prawo, dojeżdżamy do Briançon, a stamtąd pozostaje 6,5 km łagodnego podjazdu główną drogą do Chantemerle.

Cała wycieczka zajęła nam 8 godzin.

Post Rowerowa wyprawa do Fortu de l’Olive pojawił się poraz pierwszy w Góry dla Ciebie | Najciekawsze wycieczki górskie, ferraty, rowery, narty.

Autor: Agnieszka, Zosia i Marek

Kraj: Francja
Rejon: Alpy Wysokie
Punkt wyjścia: górny parking Haute Vallée de la Clarée
Czas: 1/2 dnia
Pora roku: wiosna, lato, jesień
Trudności: niewielkie trudności techniczne
Suma wzniesień: 440 m
Długość trasy: ok. 4 km
Czas wyprawy: ok. 3 h

Zobacz dodatkowe informacje:

DOJAZD       EKWIPUNEK       POGODA       UBEZPIECZENIA

Mapy i przewodniki: Pic Blanc du Galibier

Więcej informacji praktycznych w panelu bocznym (PC) lub na końcu artykułu (mobilne).

Spod pomnika Henri Desgranges ruszamy dobrze widoczną ścieżką na zachód. Nie wytyczono tutaj szlaku, ale nie ma możliwości zabłądzenia. Ścieżka skręca w lewo i prowadzi nas pomiędzy zielonym zboczem po prawej stronie a skalistym szczytem po lewej.

Następnie zdobywamy wysokość, by znaleźć się na grani. Podejście jest dość strome aż do pierwszego szczytu zwanego Pic 2826.

Zosia i Michał na Pic 2826

Panorama z Pic 2826

Panorama z Pic 2826

Panorama z Pic 2826

Idąc ciągle granią wchodzimy na Pic 2816. Pomiędzy tymi dwoma szczytami ścieżka robi się węższa i napotkamy na kilka eksponowanych skalistych przejść.

Dalsza trasa, którą docieramy na Pic Blanc du Galibier jest już łagodniejsza. Sam szczyt jest dość rozległy, mamy dużo miejsca na odpoczynek i dogodne warunki do kontemplacji pięknych widoków.

Zosia, Michał i „Góry dla Ciebie” na Pic Blanc du Galibier – wysokość 2955 m

Zobaczymy stąd między innymi pobliski Massif des Écrains z lodowcem La Meije.

Z powodu chmur widoczność była ograniczona, lecz od czasu do czasu silny wiatr odsłaniał wierzchołki gór, które w tej scenerii wyglądały bardzo tajemniczo.

Po odpoczynku, ruszyliśmy w drogę powrotną. Dzieci pod opieką dwójki z nas wróciły nieco łatwiejszą trasą, trawersując grań z prawej strony (ścieżka jest widoczna ze szczytu), by ominąć najtrudniejszy fragment pomiędzy szczytami 2816 i 2826.

Ten wariant sprowadził nas do parkingu położonego nieco niżej przy drodze na Col du Galibier. Tutaj, przy tablicy orientacyjnej, spotkaliśmy się z pozostałymi uczestnikami wyprawy, którzy zeszli na parking, z którego zaczęliśmy podejście.

Post Pic Blanc du Galibier pojawił się poraz pierwszy w Góry dla Ciebie | Najciekawsze wycieczki górskie, ferraty, rowery, narty.