Barania Góra pomimo iż nie jest najwyższym szczytem Beskidu Śląskiego (druga po Skrzycznem) zachęca wielu turystów do jej zdobycia i podziwiania wyjątkowych panoram – zarówno z podejścia, jak i wieży widokowej. Prowadzi na nią wiele szlaków praktycznie z 4 stron świata. Większość z nich jest bardzo popularna dlatego proponujemy wejście od wschodniej strony ze Złatnej, które to jest chyba najmniej uczęszczanym wariantem.

Kraj: Polska
Rejon: Beskid ŚląskiStalowa wieża widokowa na szczycie Baraniej Góry
Punkt wyjścia (powrotu): Złatnia
Czas: 1 dzień
Pora roku: wiosna, lato, jesień, zima (patrz „Ważne” poniżej)
Trudności: brak trudności technicznych
Suma wzniesień: ok. 880 m
Długość trasy: ok. 14,8 km
Czas wyprawy (sam przemarsz): ok. 5:40 h (Zimą czas przejścia może być znacznie dłuższy. Warto zaplanować więcej czasu na podziwianie widoków)

Ważne: zimą należy uwzględnić warunki śniegowe (czas i możliwość przejścia oraz odpowiedni ekwipunek).

Komplet szczegółowych informacji o wyprawie: trasa, dojazd, ciekawostki i inne dostępny jest na panelu bocznym (po prawej stronie).

Poniżej fragment mapy turystycznej Wydawnictwa Compass z zaznaczoną trasą na Baranią Górę

Barania Góra ze Złatnej mapa

Wycieczkę zaczynamy w górnej części wsi Złatna. Możemy tu dojechać samochodem z Milówki przez Kamesznicę, od trasy S1 (częściowo w budowie) jest to zaledwie ok. 5 km.

Asfaltową drogą dojeżdżamy do górnej części Złatnej, gdzie spotykamy zielony szlak prowadzący tu z prawej strony z Węgierskiej Górki (obecnie zamknięty z powodu budowy trasy S1). Nieco powyżej znajduje się bacówka przy Szlaku Kultury Wołoskiej. Obok przystanek autobusowy, a nieco powyżej pole biwakowe z możliwością zaparkowania samochodu, znajduje się tu także duża wiata, ławki i palenisko.

Poniżej biwaku zielony szlak skręca ostro w górę w kierunku zachodnim i przez las wspina się do zabudowań osiedla Bugaj. Po przebyciu 1 km i 150 przewyższenia docieramy do asfaltowej drogi, którą skręcamy w lewo.

Zielony szlak skręca z asfaltowej drogi na strome zbocze w kierunku osiedla Bugaj

Zielony szlak skręca z asfaltowej drogi na strome zbocze w kierunku osiedla Bugaj

Mijamy kolejne zabudowania i dalej już szutrową drogą przechodzimy przez polanę a następnie na powrót asfaltową drogą schodzimy w dół.

W trakcie krótkiego zejścia możemy podziwiać pierwszą panoramę: od lewej widoczna jest Rysianka (1322 m) i Lipowski Wierch (1324 m), Sucha Góra (1040 m), wprost Muńcuł (1165 m), Rycerzowa Mała i Rycerzowa Wielka (1226).

Widok z zielonego szlaku na zejściu w kierunku Fajkówki: od lewej widoczna Rysianka (1322 m) i Lipowski Wierch (1324 m), Sucha Góra (1040 m), wprost Muńcuł (1165 m), Rycerzowa Mała i Rycerzowa Wielka (1226 m

Widok z zielonego szlaku na zejściu w kierunku Fajkówki: od lewej widoczna Rysianka (1322 m) i Lipowski Wierch (1324 m), Sucha Góra (1040 m), wprost Muńcuł (1165 m), Rycerzowa Mała i Rycerzowa Wielka (1226 m).

Na zakręcie szlak odbija przez polankę w prawo i zbiega w dół doliny. Przy źródełku skręcamy ostro w lewo i szeroką drogą schodzimy do potoku płynącego dnem doliny. Wąską stromą ścieżką wchodzimy na przeciwległe zbocze, by po chwili wyjść na polanę przy agroturystyce Fajkówka.

Drogowskazy szlaków przed agroturystyką Fajkówka

Drogowskazy szlaków przed agroturystyką Fajkówka

Tu kończy się zielony szlak, a na szczyt Baraniej Góry będziemy wchodzić szlakiem czarnym. Możemy tu dotrzeć ze Złatnej – z początku wsi prowadzi tu czarny szlak, który prawie w całości biegnie asfaltową drogą (2,7 km). Jest to zdecydowanie niej atrakcyjna opcja niż przyjście tu zielonym szlakiem. Można też dojechać tu autem, ale może być problem z zaparkowaniem (tereny prywatne i wszędzie tabliczki z zakazem parkowania). Niewielka zatoczka przy asfaltowej drodze znajduje się w dole przy potoku przed ostatnim podjazdem do Fajkówki.

Ścieżka czarnego szlaku prowadzi najpierw przez las i po 20 min marszu wyprowadza nas na skrzyżowanie z szutrową stokówką, którą biegnie droga rowerowa.

Czarny szlak pierwszy raz przecina szutrową stokówkę, którą biegnie szlak rowerowy

Czarny szlak pierwszy raz przecina szutrową stokówkę, którą biegnie szlak rowerowy

Ścieżka biegnie dalej w górę, mijamy widoczne po lewej stronie porośnięte krzewami i drzewami wychodnie skalne. Wychodzimy na otwartą przestrzeń, gdzie pojawia się pierwsza panorama Glinnego (13034 m) i wyłaniających się szczytów Beskidu Żywieckiego.

Wychodnie skalne przy czarnym szlaku na Baranią Górę powyżej pierwszego skrzyżowania ze stokówką

Wychodnie skalne przy czarnym szlaku na Baranią Górę powyżej pierwszego skrzyżowania ze stokówką

Panorama Glinnego (1034 m) i Beskidu Żywieckiego

Panorama Glinnego (1034 m) i Beskidu Żywieckiego

Ponownie przecinamy stokówkę ze szlakiem rowerowym, która w prawo biegnie pod Barański Groń. Pozostawiamy drogę i ścieżką przez otwartą przestrzeń podchodzimy w kierunku niewybitnego szczytu Skałka (1020 m).

Z jego zboczy możemy podziwiać wyjątkowo piękne i rozległe widoki, od lewej zobaczymy Babią Górę (1725 m), Romankę (1366 m), Pilsko (1557 m), grań Lipowskiego Wierchu (1324 m), a w dali na horyzoncie całe pasmo Tatr. Dalej w kierunku południowym zobaczymy Muńcuł (1165 m), Rycerzową Małą i Rycerzową Wielką (1226 m), a na horyzoncie Wielki Rozsutec (1610m) i pozostałe szczyt Małej Fatry.

Panorama ze zboczy Skałki (1020 m). Od lewej widać Babią Górą (1725 m), Romankę (1366 m), Pilsko (1557 m), grań Lipowskiego Wierchu (1324 m), dalej w kierunku pd. Muńcuł (1165 m), Rycerzową Mała i Rycerzową Wielką (1226 m), a na horyzoncie Wielki Rozsutec (1610 m) i pozostałe szczyty Małej Fatry.

Panorama ze zboczy Skałki (1020 m). Od lewej widać Babią Górą (1725 m), Romankę (1366 m), Pilsko (1557 m), grań Lipowskiego Wierchu (1324 m), dalej w kierunku pd. Muńcuł (1165 m), Rycerzową Mała i Rycerzową Wielką (1226 m), a na horyzoncie Wielki Rozsutec (1610 m) i pozostałe szczyty Małej Fatry.

Tatry widziane ze zboczy Skałki (1020 m)

Tatry widziane ze zboczy Skałki (1020 m)

Mała Fatra z Wielkim Rozsutcem (1610 m) widziana ze zboczy Skałki (1020 m)

Mała Fatra z Wielkim Rozsutcem (1610 m) widziana ze zboczy Skałki (1020 m)

Ścieżka dalej wspina się na Skałkę teraz kamienną ścieżką przez las. Mijamy niewidoczny szczyt i znów wychodzimy na otwartą, widokową drogę. Teraz dodatkowo widać całe pasmo Malej Fatry.

Ścieżka czarnego szlaku pod szczytem Skałki (1020 m) biegnie przez las

Ścieżka czarnego szlaku pod szczytem Skałki (1020 m) biegnie przez las

Panorama znad Skałki (1020 m), na horyzoncie widać całe pasmo Małej Fatry

Panorama znad Skałki (1020 m), na horyzoncie widać całe pasmo Małej Fatry

Podejście czarnym szlakiem na Baranią Górę powyżej szczytu Skałki (1020 m)

Podejście czarnym szlakiem na Baranią Górę powyżej szczytu Skałki (1020 m)

Kolejna odsłona panoram – od Tatr po Małą Fatrę

Kolejna odsłona panoram – od Tatr po Małą Fatrę

Malownicza ścieżka wznosi się lekkim trawersem, pojawiają się pierwsze cieki i źródełka.

Jedno z wielu źródełek – jesteśmy na obszarze źródliskowym

Jedno z wielu źródełek – jesteśmy na obszarze źródliskowym

Docieramy do granicy lasu, gdzie skręcamy ostro w prawo i wzdłuż granicy Rezerwatu Barania Góra wchodzimy na odkryte, znów widokowe wypłaszczenie.
Dalej prawie poziomą drogą idziemy skrajem rezerwatu i wchodzimy w obszar tzw. wykapów Czarnej Wisełki, czyli obszaru źródliskowego, gdzie wiele małych źródełek i strumyków daje początek Wiśle.

 

Skrajem rezerwatu, prawie poziomą drogą docieramy do grani Baraniej Góry

Skrajem rezerwatu, prawie poziomą drogą docieramy do grani Baraniej Góry

Pomiędzy wiatrołomami zobaczyć możemy już wieżę na szczycie Baraniej Góry. Wchodzimy na grań, gdzie spotykamy czerwone znaki Głównego Szlaku Beskidzkiego. Są tu też znaki niebieskie i zielone. Znajdujemy się na tzw. Wierchu Wisełka (1192 m). Stąd już tylko 10 minut łagodnego podejścia na kopulasty szczyt Baraniej Góry.

Spomiędzy wiatrołomów widać już wieżę na szczycie Baraniej Góry

Spomiędzy wiatrołomów widać już wieżę na szczycie Baraniej Góry

Ostatnie metry podejścia na szczyt Baraniej Góry od strony Wierchu Wisełka

Ostatnie metry podejścia na szczyt Baraniej Góry od strony Wierchu Wisełka

Na szczycie Baraniej Góry

Na szczycie stoi stalowa wieża widokowa, która ma 15,25 m wysokości. Może na niej przebywać jednorazowo 20 osób. Jej właścicielem jest Górnośląski Oddział PTTK w Katowicach.
Uwaga! Wieża posiada instalację odgromową, ale podczas burzy jest przebywanie na wieży jest zabronione.

Stalowa wieża widokowa na szczycie Baraniej Góry
Koło wieży znajdują się tablice pamiątkowe – poświęcone pionierom turystyki oraz partyzantom.

Oprócz drogowskazów szlaków umieszczono też tablice informacyjne.

Drogowskazy szlaków na szczycie Baraniej Góry

Drogowskazy szlaków na szczycie Baraniej Góry

Tablice informacyjne na szczycie Baraniej Góry

Tablice informacyjne na szczycie Baraniej Góry

Widoki z wieży widokowej na Baraniej Górze

Ze stojącej na szczycie wieży widokowej rozciągają się imponujące panoramy 360°. Zobaczymy m.in. Beskid Śląski, Beskid Mały, Beskid Makowski, Beskid Żywiecki z Babią Górą, na zachód Beskid Śląsko-Morawski, ze szczytem Lysa Hora, a przed nim Stożek Wielki. Widać też Tatry, Góry Choczańskie i Małą Fatrę.

Na podestach wieży widokowej na Baraniej Górze

Na podestach wieży widokowej na Baraniej Górze

Panorama z wieży na Baraniej Górze: na horyzoncie od lewej Pasmo Policy (1369 m), Babia Góra (1725 m), Romanka (1366 m), Pilsko (1557 m), grań Lipowskiego Wierchu ( 1324 m) i daleko na horyzoncie Tatry i Niżne Tatry, na wprost Muńcuł (1165 m), Rycerzowa Mała i Rycerzowa Wielka (1226 m), a na horyzoncie Wielki Rozsutec (1610 m) i pozostałe szczyty Małej Fatry.

Panorama z wieży na Baraniej Górze: na horyzoncie od lewej Pasmo Policy (1369 m), Babia Góra (1725 m), Romanka (1366 m), Pilsko (1557 m), grań Lipowskiego Wierchu ( 1324 m) i daleko na horyzoncie Tatry i Niżne Tatry, na wprost Muńcuł (1165 m), Rycerzowa Mała i Rycerzowa Wielka (1226 m), a na horyzoncie Wielki Rozsutec (1610 m) i pozostałe szczyty Małej Fatry.

Babia Góra widziana z wieży na Baraniej Górze

Babia Góra widziana z wieży na Baraniej Górze

Panorama z wieży na Baraniej Górze: od lewej Romanka (1366 m), Pilsko (1557 m), grań Lipowskiego Wierchu ( 1324 m) i daleko na horyzoncie Tatry i Niżne Tatry, na wprost Muńcuł (1165 m), Rycerzowa Mała i Rycerzowa Wielka (1226 m), a na horyzoncie Wielki Rozsutec (1610 m) i pozostałe szczyty Małej Fatry.

Panorama z wieży na Baraniej Górze: od lewej Romanka (1366 m), Pilsko (1557 m), grań Lipowskiego Wierchu ( 1324 m) i daleko na horyzoncie Tatry i Niżne Tatry, na wprost Muńcuł (1165 m), Rycerzowa Mała i Rycerzowa Wielka (1226 m), a na horyzoncie Wielki Rozsutec (1610 m) i pozostałe szczyty Małej Fatry.

Tatrzańskie szczyty widziane z wieży na Baraniej Górze

Tatrzańskie szczyty widziane z wieży na Baraniej Górze

Panorama z wieży na Baraniej Górze: od lewej , na horyzoncie Beskid Śląsko-Morawski z Łysą Górą ( 1323 m), bliżej nas grań od Stożka Wielkiego (978 m) po Wielką Czantorię (995 m), centralnie: Równica (884 m) i w prawo: Malinów (1117 m), Błatnia (917 m), Trzy Kopce (1080 m), Klimczok (1117 m), Małe Skrzyczne (1211 m), Skrzyczne (1257 m)

Panorama z wieży na Baraniej Górze: od lewej , na horyzoncie Beskid Śląsko-Morawski z Łysą Górą ( 1323 m), bliżej nas grań od Stożka Wielkiego (978 m) po Wielką Czantorię (995 m), centralnie: Równica (884 m) i w prawo: Malinów (1117 m), Błatnia (917 m), Trzy Kopce (1080 m), Klimczok (1117 m), Małe Skrzyczne (1211 m), Skrzyczne (1257 m)

Panorama z wieży na Baraniej Górze: od lewej , na horyzoncie Beskid Śląsko-Morawski z Łysą Górą ( 1323 m), bliżej nas grań od Stożka Wielkiego (978 m) po Wielką Czantorię (995 m), centralnie: Równica (884 m) i w prawo: Malinów (1117 m), Błatnia (917 m), Trzy Kopce (1080 m), Klimczok (1117 m), Małe Skrzyczne (1211 m), Skrzyczne (1257 m)

Panorama z wieży na Baraniej Górze: od lewej , na horyzoncie Beskid Śląsko-Morawski z Łysą Górą ( 1323 m), bliżej nas grań od Stożka Wielkiego (978 m) po Wielką Czantorię (995 m), centralnie: Równica (884 m) i w prawo: Malinów (1117 m), Błatnia (917 m), Trzy Kopce (1080 m), Klimczok (1117 m), Małe Skrzyczne (1211 m), Skrzyczne (1257 m)

Panorama z wieży na Baraniej Górze: od lewej Skrzyczne (1257 m), Magurka Radziechowska (1108 m) i Glinne (1034 m), a za nimi na horyzoncie pasmo Beskidu Małego. Centralnie Babia Góra (1725 m), Romanka (1366 m), Pilsko (1557 m), grań Lipowskiego Wierchu ( 1324 m) i daleko na horyzoncie Tatry.

Panorama z wieży na Baraniej Górze: od lewej Skrzyczne (1257 m), Magurka Radziechowska (1108 m) i Glinne (1034 m), a za nimi na horyzoncie pasmo Beskidu Małego. Centralnie Babia Góra (1725 m), Romanka (1366 m), Pilsko (1557 m), grań Lipowskiego Wierchu ( 1324 m) i daleko na horyzoncie Tatry.

Z Baraniej Góry możemy zejść:

– niebieskim szlakiem (ze szczytu w kierunku północnym) do doliny Białej Wisełki,
– niebieskim w kierunku południowym do Koniakowa
– czerwonym przez Stecówkę na Kubalonkę
– czerwonym i w bok czarnym do doliny Czarnej Wisełki
– czerwonym w kierunku północnym a następnie wschodnim do Węgierskiej Górki
– zielonym przez Malinowską Skałę w okolice Szczyrku i Skrzycznego

Ścieżka niebieskiego szlaku z doliny Białej Wisełki pod szczytem Baraniej Góry

Ścieżka niebieskiego szlaku z doliny Białej Wisełki pod szczytem Baraniej Góry

 

 

 

 

 

 

 

Zejście z Baraniej Góry czerwonym i zielonym szlakiem w kierunku Skrzycznego

Zejście z Baraniej Góry czerwonym i zielonym szlakiem w kierunku Skrzycznego

 

Dla urozmaicenia naszej wycieczki i zamknięcia ją w pętle proponujemy zejście nieoznakowaną ścieżką przez Barański Groń. Z Baraniej Góry schodzimy czerwonym i zielonym szlakiem, który szerokim łukiem obniża się w kierunku północnym. W połowie tego łuku, w prawo w dół, zbiega ścieżka prowadząca dokładnie boczną granią o nazwie Barański Groń.

W prawo, początek (góra) Barańskiego Gronia, w lewo droga czerwonego i zielonego szlaku w kierunku Skrzycznego

W prawo – początek (góra) Barańskiego Gronia, w lewo – droga czerwonego i zielonego szlaku w kierunku Skrzycznego

Zejście jest wyjątkowo widokowe i atrakcyjne. Cały czas przed oczami mamy panoramę Beskidu Żywieckiego i Tatr. Za plecami pozostawiamy długo widoczną jeszcze wieżę widokową na szczycie Baraniej Góry.

Widoki z zejścia Barańskim Groniem, przed nami Beskid Żywiecki z Babią Górą, a na horyzoncie Tatrzańskie szczyty

Widoki z zejścia Barańskim Groniem, przed nami Beskid Żywiecki z Babią Górą, a na horyzoncie Tatrzańskie szczyty

Po lewej ręce mijamy wychodnie skalne, z których zobaczyć można szeroką panoramę od Baraniej Góry, przez Malinów, aż po Skrzyczne.

Panorama z wychodni skalnej na Barańskim Groniu: od lewej Barania Góra (1220 m), Malinów (1117 m), Zielony Kopiec (1152 m), Malinowska Skała (1152 m), Magurka Wiślańska (1140 m), Małe Skrzyczne (1211 m), Skrzyczne (1257 m), Magurka Radziechowska (1108 m)

Panorama z wychodni skalnej na Barańskim Groniu: od lewej Barania Góra (1220 m), Malinów (1117 m), Zielony Kopiec (1152 m), Malinowska Skała (1152 m), Magurka Wiślańska (1140 m), Małe Skrzyczne (1211 m), Skrzyczne (1257 m), Magurka Radziechowska (1108 m)

Schodzimy niżej do okazałej skały znajdującej się na środku Barańskiego Gronia. Wchodzimy na szutrową stokówkę, którą prowadzi szlak rowerowy.

W lewo droga prowadzi lekko w dół, omija wzniesienie ze skałą i zakręca ostro przy drewnianej chatce. Miejsce to jest wyjątkowo malownicze, a dodatkowo możemy tu chwilę odpocząć przy ławach i stołach.

Szutrowa droga rowerowa biegnie dalej w dół doliny do potoku Bystra, skąd asfaltową drogą możemy okrążając dolinę dojść do miejsca startu na polu biwakowym w Złatnej – ok. 5 km.

Stokówka opada lekko w kierunku potoku Bystra, skąd asfaltową drogą możemy dojść doliną do miejsca startu w Złatnej

Stokówka opada lekko w kierunku potoku Bystra, skąd asfaltową drogą możemy dojść doliną do miejsca startu w Złatnej

Z zakrętu przed chatką pod Barańskim Groniem możemy kontynuować zejście granią wprost w dół. Nie polecamy jednak tego wariantu, ponieważ ścieżka jest zarośnięta i ledwo widoczna pomiędzy coraz wyższymi drzewami. Dodatkowo, poniżej, konieczne jest przejście również nie oznaczonymi kilkoma leśnymi drogami.

Ostry zakręt stokówki przy chatce, stąd biegnie ledwie widoczna ścieżka w dół Baraniego Gronia

Spotkanie stokówki z czarnym szlakiem, którym wychodziliśmy na Baranią Górę

Proponujemy zawrócić do miejsca, gdzie weszliśmy na stokówkę i stąd kontynuować marsz drogą rowerową po stokówce, by po 2,7 km widokowego marszu dojść do skrzyżowania z czarnym szlakiem, którym wchodziliśmy na Barania Górę.

Spotkanie stokówki z czarnym szlakiem, którym wychodziliśmy na Baranią Górę

Spotkanie stokówki z czarnym szlakiem, którym wychodziliśmy na Baranią Górę

Stąd, w ok. 15 minut, za czarnymi znakami dojdziemy do Fajkówki a następnie znaną nam drogą – zielonym szlakiem – dojdziemy do pola biwakowego, gdzie pozostawiliśmy samochód. Jeżeli nie musimy wracać po samochód, to możemy z Fajkówki bezpośrednio czarnym szlakiem zejść do Złatnej.