Łopuszna – wieś w gminie Nowy Targ, położona w Kotlinie Orawsko-Nowotarskiej nad Dunajcem. Z uwagi na swoją lokalizację stanowi świetną bazą wypadową w Gorce.
W Łopusznej znajduje się zabytkowy XV-wieczny, drewniany kościół oraz tzw. Dwór Tetmajerów, który obecnie jest filią Muzeum Tatrzańskiego.
Miejscowość znana jest, przede wszystkim, jako miejsce, gdzie dorastał i uczył się ks. Józef Tischner. Tutaj też jest muzeum pamięci tego sławnego kapłana i filozofa.

Kościół Świętej Trójcy i św. Antoniego OpataKościół Świętej Trójcy i św. Antoniego Opata w Łopusznej drewniany, późnogotycki kościół parafialny w Łopusznej, konsekrowany w 1504 r., wieża została dobudowana w XVII w. Kościół był kilkakrotnie remontowany i przebudowywany, ostatnie remonty prowadzono w 1932 r. oraz po powodzi w latach 1934-35. Kościół posiada wiele drogocennych elementów np.:

  • Gotycki ołtarz główny, malowany na desce tryptyk z 1460 r., uznawany za wybitne dzieło malarstwa średniowiecznego
  • Boczne ołtarze i ambona z XVII w.
  • Tryptyki z wizerunkami św. św. Piotra i Pawła z końca XVI w. (po obu stronach wyjścia na ambonę)
  • obraz z 1753 r. przedstawiający Upadek Chrystusa pod Krzyżem

 

Dwór w Łopusznej – siedziba rodzin Lisickich, Tetmajerów i LgDwór w Łopusznejockich. Wybudował go ok. 1790 r. Romuald Lisicki, konfederat barski. Kiedy jego córka Ludwika poślubiła Leona Tetmajera, dwór stał się ulubionym miejscem pobytu wielu działaczy politycznych, artystów i pisarzy – gościli w nim m.in. Seweryn Goszczyński, Włodzimierz Tetmajer – działacz polityczny i słynny modernistyczny malarz (uwieczniony jako Gospodarz w „Weselu” S. Wyspiańskiego) oraz jego przyrodni brat Kazimierz Przerwa-Tetmajer – poeta Młodej Polski.
Po śmierci Leona i Ludwiki dwór odziedziczyła ich córka Kamila (wyszła za mąż za Kazimierza Lgockiego), a następnie jej synowie Aleksander i Stanisław. Majątek pozostawał w rękach rodziny Lgockich do 1949 r., kiedy to został upaństwowiony. Niewłaściwie użytkowane zabudowania dworskie powoli niszczały. Sytuacja zmieniła się dopiero w 1978 r., wtedy to kompleks został przejęty i wyremontowany przez Muzeum Tatrzańskie.
Obecnie w dworze działa muzeum etnograficzne, jest ono filią zakopiańskiego Muzeum Tatrzańskiego. Urządzono tutaj m.in. wystawę poświęconą wsi Łopuszna, historii dworu oraz jego mieszkańców.

Więcej informacji na stronie Dwór w Łopusznej

Tischnerówka, czyli Dom Pamięci Ks. Prof. Józefa Tischnera, mieści Tischnerówka w Łopusznejsię w drewnianym budynku dobudowanym do Gminnego Ośrodka Kultury w Łopusznej. Otwarto ją w IV rocznicę śmierci Ks. Prof. Tischnera, 27 czerwca 2004 roku. Izbę stworzono z inicjatywy gminy Nowy Targ, rodziny Księdza Profesora oraz mieszkańców Łopusznej. Oprócz pamiątek osobistych księdza, rękopisów, książek i zdjęć, znajdują się tu liczne nagrania radiowe i telewizyjne z jego udziałem.

Miejsce piękne i wyjątkowe, warte odwiedzenia nie tylko przez sympatyków ks. Profesora.

Więcej informacji na stronie Tischnerówka

Ks. Prof. Józef Tischner (1931–2000) – kapłan, filozof, dziekan Wydziału Filozoficznego PAT, wieloletni prezes wiedeńskiego Instytutu Nauk o Człowieku, doktor honoris causa Uniwersytetu Łódzkiego i Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Krakowie, wykładowca krakowskiej PWST (prowadził monograficzne wykłady Filozofia dramatu), członek Collegium Invisibile.
Pełnił funkcję kapelana Związku Podhalan, uznawany był powszechnie za kapelana „Solidarności”. Otrzymał wiele nagród, m.in. Pen Clubu i Złoty Mikrofon. Był Kawalerem Orderu Orła Białego, oraz laureatem Fundacji im. Stefana Kisielewskiego i Fundacji Jurzykowskiego. W styczniu 1998 za książkę Historia filozofii po góralsku uhonorowany został Nagrodą Krakowska Książka Miesiąca.
Był członkiem rady programowej Unii Wolności.
Publikował regularnie w Tygodniku Powszechnym. Napisał kilkadziesiąt książek z dziedziny teologii, filozofii, etyki (np. Etyka Solidarności, Myślenie według wartości, Filozofia Dramatu). Najbardziej znana jest Historia filozofii po góralsku.

Zmarł z powodu raka krtani 28 czerwca 2000 w Krakowie, pochowany został w Łopusznej.

W 2001 ukazała się obszerna biografia księdza Tischnera autorstwa Wojciecha Bonowicza pt. Tischner.

Od 2001 r. przyznawana jest Nagroda Znaku i Hestii im. księdza Józefa Tischnera, a od 2003 Wiedeński Instytut Nauk o Człowieku przyznaje stypendia jego imienia dla młodych polskich naukowców.