Percią Akademików na Babią Górę

Jeden z najciekawszych i zarazem najtrudniejszych wariantów zdobycia Babiej Góry słynną “Percią Akademików”. Znakowany na żółto szlak zaczyna się niedaleko od Schroniska na Markowych Szczawinach, poprowadzony jest od najbardziej stromej, północnej strony szczytu. Na najtrudniejszym odcinku, zamontowane są łańcuchy i klamry. Są one nie tylko ułatwieniem dla podchodzących turystów, ale także dużą atrakcją i urozmaiceniem trasy. Akademicka Perć jest szlakiem jednokierunkowym przeznaczonym tylko do podchodzenia. Ze względu na zagrożenie lawinowe jest zamykany zimą.

Zagrożenia na Babiej Górze – Głównym powodem niebezpieczeństwa jest bardzo zmienna pogoda (nie na darmo Babia Góra zwana jest „Kapryśnicą” i “Matką Niepogód”) i możliwość pobłądzenia w przypadku mgły. Dodatkowo wyjście może utrudniać wiejący tu często silny wiatr. W przypadku silnego deszczu, wiatru, mgły lub innych niekorzystnych warunków atmosferycznych należy wybrać łatwiejszy terenowo wariant trasy, np. czerwony szlak prowadzący przez Sokolicę. O ewentualnych zagrożeniach informują komunikaty Babiogórskiego Parku Narodowego umieszczone na drogowskazach szlaków.

Autorami zdjęć Percią Akademików na Babią Górę są D. J. Wąsik – Przyjaciele portalu „Góry Dla Ciebie”.

Kraj: Polska"Perć Akademików" na Babiej Górze
Rejon: Beskid Żywiecki, Pasmo Babiej Góry

Punkt wyjścia (powrotu): Przełęcz Krowiarki (1011 m n.p.m.)
Czas: 1 dzień

Pora roku: wiosna, lato, jesień
(patrz „Ważne” poniżej)
Trudności: niewielkie trudności techniczne na odcinku z łańcuchami
Suma wzniesień: ok. 720 m

Długość trasy: ok. 12,8 km
Czas wyprawy (sam przemarsz): ok. 5:20 h

Mapa online: Beskid Żywiecki

Noclegi:  Zawoja   Zubrzyca Górna

Komplet szczegółowych informacji o wyprawie: trasa, dojazd, ciekawostki i inne dostępny jest w panelu bocznym (po prawej stronie).

Ważne: Szlak Percią Akademików otwarty jest 1.05 – 31.10. Zimą, ze względu na zagrożenie lawinowe, jest zamknięty!

Przed wyruszeniem na trasę z Przełęczy Krowiarki musimy zakupić bilet wstępu do Babiogórskiego Parku Narodowego (cennik dostępny na stronie http://www.bgpn.pl/turystyka/cennik-biletow).

Poniżej mapa turystyczna na Babią Górę Wydawnictwa Compass – z zaznaczoną trasą biegnącą “Percią Akademików“, powrót czerwonym szlakiem na Przełęcz Krowiarki

Babia Góra Perć Akademików - mapa trasy

Naszą wycieczkę rozpoczynamy na Przełęczy Krowiarki (oddziela ona masyw Babiej Góry od Pasma Policy). Na przełęczy znajduje się polana Krowiarki. Dawniej wypasano tutaj krowy i stąd też wzięła się nazwa miejsca – „krowiarki” to ludowe określenie pasterek, wypasających krowy. Przełęcz nosiła wcześniej nazwę Lipnickie Siodło lub Przełęcz Lipnicka.
Znajduje się tutaj duży parking, punkt sprzedaży biletów do Babiogórskiego Parku Narodowego, punkt informacji turystycznej i bufet.
Przez przełęcz przebiega droga wojewódzka nr 957 z Białki do Jabłonki. Przed II wojną światową, przy budowie odcinka z Zubrzycy Górnej na przełęcz Krowiarki pracował w Junackim Hufcu Pracy Karol Wojtyła. Przy wjeździe na parking znajduje się kamienny obelisk upamiętniający tą historię.
Na przełęczy jest także symboliczny grób prof. Zenona Klemensiewicza, który zginął w katastrofie lotniczej na Policy w 1969 r.
Z parkingu skręcamy w prawo na niebieski szlak, który biegnie do Schroniska na Markowych Szczawinach. Trasa poprowadzona jest szerokim, wygodnym płajem, praktycznie cały czas idziemy lasem. Warto zwrócić uwagę na urokliwe jeziorko o nazwie “Mokry Stawek“,  znajduje się ono po prawej stronie – po ok. 0:20 h od wejścia na szlak na Przełęczy Krowiarki (leży u stóp Sokolicy od północnej strony). Jest to największy naturalny zbiornik wodny w masywie babiogórskim. Ma powierzchnię ok. 450 m² i średnią głębokość 2-2,5 m. Nie jest zarybiony, z większych organizmów żyją w nim płazy: traszki, kumak górski i żaba trawna.
Po niepełnych 2 godzinach docieramy do miejsca o nazwie “Skręt Ratowników“, gdzie zaczyna się żółty szlak na Babią Górę (ok. 6 km od Przełęczy Krowiarki, kilkanaście minut drogi od Schroniska na Markowych Szczawinach). Jak sama nazwa wskazuje, tędy najczęściej chodzą ratownicy GOPR-u na szczyt Babiej Góry.

Jesienny szlak na Babią Górę
Szlak wyznakował w 1925 r. Władysława Midowicz, znany polski geograf, meteorolog, działacz turystyczny oraz gospodarz schroniska na Markowych Szczawinach w latach 1932-37.
“Perć Akademików” poprowadzona jest od najbardziej stromej, północnej strony szczytu. Najtrudniejszym miejscem na szlaku jest pionowa ściana o nazwie Czarny Dziób, która ma ok. 8 m wysokości. Odcinek ten zabezpieczony jest łańcuchem i sześcioma klamrami. Są one nie tylko ułatwieniem dla podchodzących turystów, ale także dużą atrakcją i urozmaiceniem trasy (jest to jedyny szlak w Beskidach z takimi ułatwieniami). Przy dobrych warunkach pogodowych, dla wprawnego turysty pokonanie tej ściany nie powinno nastręczać problemów. Natomiast w niekorzystnych warunków atmosferycznych, podczas silnego deszczu, wiatru, mgły lub innych należy wybrać łatwiejszy terenowo wariant trasy, np. czerwony szlak prowadzący przez Sokolicę.

Podejście szlakiem "Perć Akademików"

Łańcuchy na szlaku "Perć Akademików"
Podejście szlakiem "Perć Akademików"
Łańcuchy na szlaku "Perć Akademików"
Łańcuchy na szlaku "Perć Akademików"
Łańcuchy na szlaku "Perć Akademików"
Widok z trasy na Babią Górę, podejście "Percią Akademików"Widok z Perci Akademików w kierunku Jałowca
Widok z trasy na Babią Górę, podejście "Percią Akademików"Widok z Perci Akademików na Zawoję
Widok spod szczytu Babiej GóryKamienna ścieżka wyprowadza nas pod sam szczyt Babiej Góry. Dobrze widoczna jest już Mała Babia Góra.
Podejscie na szczyt Babiej Góry
Podejscie na szczyt Babiej Góry
Babia Góra lub Diablak (słow. Babia hora, 1725 m) jest najwyższym szczytem masywu Babiej Góry, w Paśmie Babiogórskim (Beskid Żywiecki) i jednocześnie najwyższym „pozatatrzańskim” szczytem całej Polski.
Jego grzbietem przebiega granica polsko-słowacka oraz Wielki Europejski Dział Wodny (zlewisko Bałtyku i Morza Czarnego). W okolicach szczytu znajduje się rumowisko skalne, zwane rumowiskiem Babiej Góry.
Na południowych stokach Diablaka, około 100 m poniżej szczytu, znajduje się najwyżej położone w Masywie Babiej Góry źródło wody o nazwie Głodna Woda.
Masyw Babiej Góry objęty jest ochroną Babiogórskiego Parku Narodowego. Babia Góra należy do Korony Gór Polski.

Z nazwą Babia Góra wiąże się kilka ciekawych legend. Jeden z orawskich przekazów mówi, że jest to postać kobiety zamienionej w kamień. Czekała ona na swojego kochanka zbójnika nad przełęczą Krowiarka; kiedy zobaczyła, że zbójnicy niosą jego ciało, skamieniała z żalu. Wg innego podania, jest to stos kamieni wysypany przez babę olbrzymkę. I jeszcze inne tłumaczy nazwę tym, że w jaskiniach Babiej Góry zbójnicy trzymali swoje branki.
Z uwagi na swoją wysokość Babia Góra nazywana jest Królową Beskidów, natomiast z powodu zmiennych warunków – zwana jest Kapryśnicą i Matką Niepogód. Orawianie nazywają ją Orawską Świętą Górą.

Nazwa „Diablak” ma swoje źródło w ludowych przekazach. Jedna z nich mówi, że na szczycie Babiej Góry diabeł budował zamek dla zbójnika. Kiedy zamek był już na ukończeniu zapiał kur, budowla rozsypała się i pogrzebała zbójnika. Podobno podczas burzy słychać dźwięk ciupagi nieszczęśnika. Nawiązują do tej historii inne ludowe nazwy szczytu: Diabli Zamek lub Diable Zamczysko.

Na szczycie Diablaka znajduje się kilka ciekawych obiektów:
Kamienny obelisk, ustawiony przez Węgrów (1876 r.) na pamiątkę wejścia na szczyt w 1806 roku arcyksięcia Józefa Habsburga. Pierwszy postawiono tutaj w 1846 r. (w 40. rocznicę), ale został zniszczony podczas Wiosny Ludów. Na obelisku wykuty jest napis w języku węgierskim.
Płyta skalna, która znajduje się obok obelisku (pochodzi z rumowiska Babiej Góry) z wyrytym tekstem: „74 Górnośląski Pułk Piechoty dla uczczenia Czynu Legionowego i jego twórcy, pierwszego marszałka Polski Józefa Piłsudskiego”. Po śmierci Piłsudskiego na Babiej Górze i na kilku innych okolicznych szczytach zapalono symboliczne ogniska, a ziemię z Babiej Góry w dekoracyjnej urnie złożono u grobu Marszałka.

Kamienny obelisk, ustawiony przez Węgrów (1876 r.) na pamiątkę wejścia na szczyt w 1806 roku arcyksięcia Józefa Habsburga
Obelisk z tablicą pamiątkową poświęcony papieżowi Janowi Pawłowi II. Znajduje się po stronie słowackiej, został ufundowany przez mieszkańców czterech słowackich wsi spod Babiej Góry na pamiątkę pielgrzymek papieża na Słowację. Na jego tylnej ścianie znajdują się z napisy w języku polskim, angielskim i niemieckim.
Kamienny ołtarz polowy –  znajduje się po słowackiej stronie. Co rok w niedzielę ok. 15 września odprawiana jest przy nim msza święta, tzw. GOPR-owska.
Statuetka Matki Bożej Królowej Babiej Góry i tablica z brązu upamiętniająca Kongres Eucharystyczny i Rok Maryjny 1987; znajduje się od strony Akademickiej Perci. Statuetka, umieszczona przez ratowników GOPR w 1984 r. jest wyrazem wdzięczności za ocalenie papieża Jana Pawła II z zamachu na jego życie.

Kamienny mur o długości ponad 10 metrów, wybudowany został przez turystów z kamieni rumowiska Babiej Góry. Pełni rolę wiatrochronu.

Kamienny mur – wiatrochron, o długości ponad 10 metrów wybudowany został przez turystów

Wypadki na Babiej Górze zdarzają się najczęściej w okresie jesienno-zimowym, kiedy nieświadomi zagrożeń turyści zlekceważą warunki pogodowe, a te potrafią się zmienić radykalnie, nie na darmo góra jest zwana Kapryśnicą i Matką Niepogód. Do jednych z największych wypadków doszło 14 lutego 1935 roku, podczas zawodów narciarskich. Zginęły wówczas 4 osoby – cała ekipa reprezentująca Klub Sportowy „Beskid” – Andrychów. W maju 2013 w pobliżu żlebu Poszukiwaczy Skarbów rozbiła się awionetka, w wypadku zginęły 3 osoby. Głośno było o śmierci ultramaratończyka, który zginął 14.02.2015 r. podczas treningu na Babiej Górze.

Na szczycie Babiej Góry
Rumowisko Babiej Góry – znajduje się w szczytowych partiach masywu Babiej Góry. Na zachodnich stokach Diablaka rumowisko skalne ma postać tzw. Tablic Zejsznera – są to duże płaskie kamienie zbudowane z piaskowca magurskiego. Tablice nazwano na cześć Ludwika Zejsznera, który zajmował się geologią Babiej Góry.
Ciekawostka turystyczna – W 1967 r. na jednym z bloków skalnych umieszczono tablicę upamiętniającą 55 – rocznicę wycieczki Włodzimierza Lenia na Babią Górę, który podobno w 1912 r. oglądał ze szczytu wschód słońca. Tablice te zostały usunięte przez turystów.

Na szczycie Babiej Góry

Panoramy z Babiej Góry

Babia Góra słynie z przepięknych widoków. Przy dobrych warunkach pogodowych możemy zobaczyć w kierunku południowym Tatry, Jezioro Orawskie i Małą Fatrę na Słowacji. Na wschodzie widać pasmo Policy (2369 m) i po lewej jej stronie Mosorny Groń (1047 m).
Na północnym wschodzie widoczne są szczyty Beskidu Małego, a dalej na północ Jałowiec (1111 m) i jego pasmo otaczające Zawoję. W kierunku zachodnim pięknie prezentuje się Mała Babia Góra (Cyl) (1515 m), obok Mędralowa (1169 m) i dalej, górujące nad otoczeniem, Pilsko (1557 m). W sprzyjających warunkach zobaczymy też Skrzyczne (1257 m) i Baranią Górę (1220 m) w Beskidzie Śląskim.

Na szczycie Babiej Góry
Panorama z Babiej Góry na stronę słowacką - na horyzoncie widok na Jezioro Orawskie

Perć Akademików jest szlakiem jednokierunkowym – tylko do podejścia. Aby dostać się na Przełęcz Krowiarki możemy ze szczytu Babiej Góry zejść przez Gówniak i Sokolicę (czerwony szlak) lub przez Przełęcz Brona (czerwony szlak) i Markowe Szczawiny (niebieski szlak).
My wybieramy pierwszy wariant. Szybko dochodzimy do szczytu o oryginalnie brzmiącej nazwie Gówniak lub Wołowe Skałki (1617 m). Jego nazwa pochodzi od odchodów wypasanych na tym terenie wołów. Gówniak jest jednym z tzw. pięciu szczytów grzbietowych Babiej Góry. Rejon ten należy do Polski, ale w okresie II wojny światowej przebiegała tędy granica słowacko-niemiecka. Pozostałością po niej są granitowe słupki z literami S i D (S – Slovensko, D – Deutschland). Zostały one później przewrócone, a w 2012 wykorzystane przy budowie ścieżki turystycznej.

Widok z Gówniaka na Babią Górę

Jesienny
Zejście ze szczytu Babiej Góry na Przełęcz Krowiarki
Kolejnym ciekawym punktem na naszej trasie jest Sokolica (1367 m) – szczyt w północno-wschodniej grani masywu Babiej Góry. Jest to spore wypłaszczenie, które jest wspaniałym punktem widokowym. Widać z niego przede wszystkim grzbiet Babiej Góry, ale też Baranią Górę, Skrzyczne, Pasmo Polic i Pasmo Jałowieckie, Beskid Makowski, Beskid Mały i Zawoję. Szczyt jest ogrodzony i wyłożony kamieniami, znajdują się też tutaj tablice ścieżki edukacyjnej „Śladami Wawrzyńca Szkolnika”. Od północno-zachodniej strony Sokolica podcięta jest skalnym urwiskiem. W XIX wieku gnieździł się w nim orzeł przedni, który przez okolicznych mieszkańców uważany był za sokoła i stąd też pochodzi nazwa wzniesienia.

Na trasie czerwonego szlaku zejście z Babiej Góry na Przełęcz Krowiarki
Na trasie czerwonego szlaku zejście z Babiej Góry na Przełęcz KrowiarkiI jeszcze jedno spojrzenie na pozostający w tyle szczyt Babiej Góry

Czerwonym szlakiem, w 1:35 h, docieramy na Przełęcz Krowiarki. 

Polecamy również inne drogi na szczyt Babiej Góry:

Trasa na czerwonym szlakiem z Krowiarek: “Babia Góra Królowa Beskidów”

Zielonym szlakiem ze Stańcowej: “Babia Góra wariant polsko-słowacki”