Wycieczka zimą na Giewont, przy słonecznej i mroźnej pogodzie oraz umiarkowanych ilościach śniegu jest wspaniałą przygodą, ale wymagającą umiejętności poruszania się w rakach. Latem, trasa na szczyt będący symbolem Zakopanego i jedną z najpopularniejszych polskich gór jest zatłoczona, wręcz oblegana, natomiast zimą nie spotkamy tu tłumów. O tej porze roku najczęściej wybieranym wariantem wejścia jest szlak biegnący z Kuźnic, przez Polanę Kalatówki i Halę Kondratową. Z podejścia oraz ze szczytu czekają nas wspaniałe panoramy, Giewont bowiem, pomimo stosunkowo niewielkiej wysokości oferuje wspaniałe widoki na całe Tatry. Ze szczytu zobaczymy m.in. szczyty Tatr Bielskich i Wysokich, całą Orlą Perć i prawie całe Tatry Zachodnie. Wspaniale widoczna jest grań Długiego Giewontu, a w kierunku północnym Zakopane.
Warto wynagrodzić sobie trud wycieczki wstępując do Schroniska na Hali Kondratowej na gorący żurek lub sławny piernik.

Przy niskim stopniu zagrożenia lawinowego można rozważyć zejście do Doliny Małej Łąki (droga opisana u nas). Jeżeli mamy wątpliwości co do stanu tej trasy bezpieczniej jest wrócić trasą, którą podchodziliśmy.

Kraj: Polska
Rejon: Tatry Zachodnie
Trudności: odcinek wejścia i zejścia ze szczytu ubezpieczony łańcuchami (zimą przeważnie są pod śniegiem) – ekspozycja
W warunkach zimowych konieczne jest posiadanie raków i ewentualnie czekana, ważne są też umiejętności posługiwania się tym sprzętem.
Bezwzględnie należy uwzględnić warunki lawinowe i prognozę pogody.

GIEWONT WEJŚCIE ZEJŚCIE RAZEM
Suma wzniesień ok. 900 m ok. 10 m ok. 910 m
Długość trasy ok. 5,9 km ok. 5,9 km ok. 11,8 km
Czas (sam przemarsz) ok. 3:15 h ok. 2:15 h ok. 5:30 h


Mapa Tatr online:
  Tatry Polskie

NOCLEGI:   Zakopane i okolice    

Komplet szczegółowych informacji o wyprawie: dojazd, ekwipunek, bezpieczeństwo i inne dostępny jest na panelu bocznym po prawej stronie (na smartfonach na dole).
Polecamy opis wszystkich możliwości wejścia – warianty letnie: Wszystkie drogi na Giewont

Poniżej prezentujemy mapę Wydawnictwa Compass rejonu Giewontu z zaznaczonymi trasami wejścia.

Trasę zaczynamy w Kuźnicach na placu przed zajazdem (bus, taxi, dorożki) i niebieskim szlakiem ruszamy w górę „Drogą Brata Alberta”. Mijamy kasy TPN i następnie Klasztor Sióstr Albertynek (po lewej) i Pustelnię św. Brata Alberta.
Pustelnia św. Brata Alberta

Powyżej niebieski szlak rozdwaja się – w prawo za drogą do Hotelu Górskiego PTTK Kalatówki, a w lewo prosto na Polanę Kalatówki – jest to nasza trasa. Mijamy polanę jej wschodnim skrajem i wchodzimy do lasu przy zboczach Kalackiej Turni.
Hotel Górski PTTK Kalatówki

W dole po lewej słychać szum Wywierzyska Bystrej, które niestety nie jest dostępne turystycznie. Ścieżka wznosi się lekko trawersując zbocza Kalackiej Kopy i po półgodzinnym marszu wyprowadza nas na Halę Kondratową. Znajduje się tutaj najmniejsze schronisko w polskich Tatrach – schronisko PTTK im. Władysława Krygowskiego (1333 m n.p.m., oferuje 20 miejsc noclegowych). Jest to świetna miejsce na odpoczynek i posiłek po trudach zdobycia Giewontu. Dojście do schroniska z Kuźnic zajmuje ok. 1:15 h, można tu również dotrzeć nartostradą.

Hala Kondratowa i stojące tutaj najmniejsze schronisko w polskich Tatrach – schronisko PTTK im. Władysława Krygowskiego (1333 m)

Przed dalszą drogą dobrze jest upewnić się w schronisku, jakie warunki panują powyżej (lawiny). Letni czas wyjścia z Hali Kondratowej na szczyt Giewontu wynosi ok. 2 godz., ale zimą może być znacznie dłuższy.
Niebieski szlak prowadzi dalej prawą stroną Polany Kondratowej, szlak zielony biegnie środkiem polany na Przełęcz pod Kopą Kondracką. Nasza ścieżka kieruje się na zachód do bocznej Doliny Małego Szerokiego. Przed nami wejście do Piekła (Piekiełka), czyli skalnej kotlinki (po naszej lewej stronie) w zboczach Małego Szerokiego. Ścieżka wznosi się dnem dolinki coraz bardziej stromo przez pola kosówek, a powyżej dwoma szerokimi zakosami wyprowadza nas na Kondracką Przełęcz (1725 m). Po drodze otwierają się coraz szersze widoki na otoczenie Doliny Kondratowej i Bystrej.  Po naszej prawej stronie, ponad polami kosówek, można zobaczyć wyraźny krzyż na szczycie Giewontu.

Na trasie niebieskiego szlaku na Giewont, po lewej skalna kotlinka o nazwie "Piekło"

Krzyż na Giewoncie widoczny z podejścia niebieskim szlakiemWidok z podejścia na Kondracką Przełęcz (1725 m), w dole Dolina Małego Szerokiego i PiekłoNa przełęczy spotykamy żółty szlak który prowadzi w górę na Kopę Kondracką, a w dół do Doliny Małej Łąki.

Kondracka Przełęcz (1725 m)

Krzyż na szczycie Giewontu widoczny z Kondrackiej Przełęczy

Podchodzimy dalej niebieskim szlakiem i granią wchodzimy na Wyżnią Kondracką Przełęcz (1765 m). W kierunku zachodnim zbiega tu w dół czerwony szlak  na Przełęcz w Grzybowcu (trasa zamknięta od 1 XII – 15 maja).

Widok na Giewont z Wyżniej Kondrackiej Przełęczy (1765 m)

Dalsze zimowe podejście wymaga już odpowiedniego przygotowania – dobre wysokogórski obuwie i raki. Ścieżka wznosi się najpierw stosunkowo łagodnie w kierunku wyraźnie widocznego na Giewoncie krzyża, po czym rozdwaja się – podejście na szczyt prawą stroną! Na szczyt wchodzimy ciągiem skalnych półek i zakosów, które ubezpieczone są łańcuchami. Zimą mogą być one całkowicie ukryte pod śniegiem i lodem. Należy zachować szczególną ostrożność pokonując ten odcinek (raki, czekan).

Widok na Granaty, Kozi Wierch i Świnicę powyżej Wyżniej Kondrackiej Przełęczy (1765 m)

Widok z Giewontu w kierunku wschodnimPodejście na szczyt Giewontu ciągiem skalnych półek i zakosów, które ubezpieczone są łańcuchami

Podejście na szczyt Giewontu ciągiem skalnych półek i zakosów, które ubezpieczone są łańcuchamiPo kilkunastu minutach wspinaczki stajemy na niewielkim szczycie wprost pod stalową konstrukcją 15-m krzyża (Ciekawostki o Giewoncie: legendy, wypadki, i inne). Pomimo stosunkowo niewielkiej wysokości z Giewontu otwierają się bardzo szerokie widoki na całe Tatry. Od wschodu zobaczymy Tatry Bielskie z Hawraniem i Płaczliwą Skałą, dalej grań Koszystej i całą Orlą Perć, a dalej Świnicę i Kasprowy Wierch, dalej Rysy, Mięguszowieckie Szczyty, Koprowy Wierch, grań Hrubego i Krywań.

Giewont opisana panorama - wschód

Ze szczytu Giewontu doskonale widoczna jest grań Długiego GiewontuWidok z Giewontu w kierunku wschodnimPanorama z Giewontu w kierunku zachodnimW kierunku południowym – grań Czerwonych Wierchów od Kopy Kondrackiej, aż po Ciemniak. Daleko na zachód widoczne są Tatry Zachodnie od Raczkowej Czuby przez Rohacze, Pachoł, Salatyn, aż po Brestową. Z grani Czerwonych Wierchów opadają w dół do Doliny Małej Łąki potężne skalne zerwy Wielkiej Turni Małołąckiej.

Giewont opisana panorama - zachód

Widok z Giewontu w kierunku południowymW kierunku północnym opadają pionowe kilkuset metrowe ściany (Uwaga! Nie zbliżać się do krawędzi – zimą częste nawisy śnieżne).
W dole zobaczymy całe Zakopane, Podhale i Beskidy – od Pilska, aż po Jaworzynę Krynicką.

Panorama z Giewontu w kierunku północnym

Panorama z Giewontu w kierunku północnym

Zejście z Giewontu

Zejście ze szczytu biegnie najpierw w kierunku zachodnim, przez skałkę ubezpieczoną łańcuchem, następnie stromym zboczem i znów fragmentem ubezpieczonym łańcuchami, aż do rozwidlenia ścieżek. Uwaga! W warunkach zimowych zejście może być bardziej wymagające i niebezpieczne niż podejście.

Zejście z Giewontu ubezpieczone jest łańcuchem

Zejście z Giewontu - widok na grań Czerwonych Wierchów

Krzyż na szczycie GiewontuPowtórnie schodzimy na Wyżnią Kondracką Przełęcz i dalej na Przełęcz Kondracką. Stąd, jeżeli warunki lawinowe i pozostały do zmierzchu czas pozwolą możemy schodzić żółtym szlakiem w dół do Doliny Małej Łąki. W przeciwnym razie lepiej jest wrócić tą samą drogą do Kuźnic.

Opis zejścia do Doliny Małej Łąki

Z Przełęczy Kondrackiej ścieżka opada stromo w dół zakosami przez pola kosówek do zwężenia pomiędzy Siodłową Turnią (po prawej), a Mnichowymi Turniami (po lewej). Dalej szlak skręca w prawo i trawersem przechodzi do Głazistego Żlebu, którym stromo w dół sprowadza do tzw. Niżniej Świstówki, czyli kotlinki znajdującej się pod ścianami Wielkiej Turni. Przejście Głazistego Żlebu jest szczególnie narażone na niebezpieczeństwo lawin. Żółty szlak pod Przełęczą Kondracką prowadzący do Doliny Małej Łąki

Mały Giewont widziany znad Głazistego ŻlebuZ tego miejsca warto przyjrzeć się otaczającym nas opadającymi pionowymi ścianami Siodłowej Turni i Wielkiej Turni i widocznej w dole Wielkiej Polanie Małołąckiej.

Widok znad Głazistego Żlebu - w dole Wielka Polana Małołącka

Widok znad Głazistego Żlebu - w dole Wielka Polana MałołąckaWidok znad Głazistego Żlebu w kierunku Wielkiej Turni MałołąckiejWidok znad Głazistego Żlebu w kierunku Wielkiej Turni MałołąckiejMnichowe Turnie, po prawej Wyżnia Świstówka MałołąckaSzczyt Giewontu widziany z Niżniej Świstówki MałołąckiejWidok na Mnichowe Turnie z podejścia do Niżniej Świstówki MałołąckiejDalsze zejście nie jest już tak strome i prowadzi w większości przez las wyprowadzając nas na skraj Wielkiej Polanie Małołąckiej. Jest to długa i prawie całkiem płaska polana, która zimą, przy dużej ilości śniegu (zaspy) i nieprzetartej trasie może być trudna do przebycia.

Widok na Wielką Polanę Małołącką z podejścia do Niżniej Świstówki Małołąckiej

Równie Wyżnie powyżej Polany MałołąckiejWielka Turnia Małołącka (1847 m), Pośrednia Małołącka Turnia (1780 m) i Zagonna Turnia (1710 m)Widok z Równi Wyżnie powyżej Polany Małołąckiej na ściany Wielkiej Turni MałołąckiejWielka Polana MałołąckaWidok z Wielkiej Polany Małołąckiej na Siodłową Turnię i Wielką Turnię MałołąckąW dolnej części polany spotykamy czarny szlak Drogi nad Reglami – w prawo do Doliny Strążyskiej, w lewo na Przysłop Miętusi. Stąd łatwą drogą przez las schodzimy w dół Doliny Małej Łąki, mijamy skrzyżowanie szlaków w kotlince Szatra i docieramy do Gronika.

Dolna część Doliny Małej ŁąkiKończy się tutaj teren Tatrzańskiego Parku Narodowego. W poprzek przebiega Droga pod Reglami, w lewo Kiry i Dolina Kościeliska, w prawo – Dolina Strążyska i Zakopane. Schodzimy nieco niżej na parking znajdujący się przy głównej drodze, którą w kierunku Kir (w lewo) podchodzimy ok. 300 m do przystanku autobusowego.

Drogowskazy szlaków przy parkingu Gronik