Autorzy relacji – Agnieszka i Marek

Col du Tourmalet (2115 m) z Sainte-Marie-de-Campan – 17 km, 1265 m różnicy wzniesień

We Francji Tour de France cieszy się ogromnym zainteresowaniem kibiców. Przyjeżdżają oni już kilka dni wcześniej, aby zająć najlepsze miejsca przy drodze.

My wyruszyliśmy z naszego miasteczka przed południem, by przejechać fragment trasy tego wielkiego wyścigu i kibicować naszym zawodnikom.
Pierwsze cztery kilometry są stosunkowo łatwe, średnie nachylenie wynosi tutaj mniej niż 5%. Później, z każdym kilometrem trasa staje się trudniejsza.

Po 10 kilometrach mieliśmy przymusowy postój spowodowany przejazdem tak zwanej „karawany”. Godzinę przed przejazdem kolarzy na trasę etapu wyruszają sponsorzy w swoich pojazdach, z których przy dźwiękach muzyki rozrzucają tysiące prezentów dla kibiców.

Po przejeździe karawany, ruszyliśmy dalej. Droga staje się coraz bardziej stroma, by tuż przed stacją narciarską La Mongie osiągnąć nachylenie 9,4%.

2 km przed szczytem postanowiliśmy stanąć, wybierając dobry punkt obserwacyjny do kibicowania.

Liczyliśmy na to, że na tym trudnym odcinku peleton będzie już podzielony i możemy być świadkami spektakularnych ucieczek. Nasze nadzieje się spełniły, a Rafał Majka właśnie w tym miejscu zdecydował się na pościg i na szczycie był siódmy.

Gdy przejechał ostatni kolarz, pozwolono nam ruszyć w dalszą drogę. Na tym ostatnim fragmencie trasy nachylenie osiąga prawie 10%, ale to w żaden sposób nie zniechęca amatorów kolarstwa do zdobywania szczytu leżącego na trasie Tour de France. Chętnych do wjechania na niego z obu stron przełęczy było tak wielu, że żandarmeria musiała kierować ruchem, przepuszczając rowerzystów raz z jednej, raz z drugiej strony.

To była szczególna wycieczka, która dała nam niezapomniane wrażenia. Niesamowita atmosfera rywalizacji sportowej udziela się wszystkim. Szkoda tylko, że nie było kibiców z Polski.

Post Przełęcz Tourmalet i wyścig kolarski Tour de France pojawił się poraz pierwszy w Góry dla Ciebie | Najciekawsze wycieczki górskie, ferraty, rowery, narty.

Przejście Wołosate – Łubnia znajduje się na terenie Bieszczadzkiego Parku Narodowego po stronie polskiej i Użańskiego Parku Narodowego po stronie ukraińskiej. Granicę będzie można przekraczać pieszo lub na rowerach z aktualnym paszportem. Informację tę  potwierdziliśmy w Bieszczadzkim Oddziale Straży Granicznej. Obecnie ustalane są zasady tymczasowego funkcjonowania planowanego przejścia na przełęczy Beskid pod Menczyłem.

Trasa: Wołosate – Przełęcz Beskid – Łubnia – Stavne (stacja kolejowa) – Sianki (stacja kolejowa) – Przełęcz Użocka – Użok – Łubnia – Przełęcz Beskid – Wołosate
Długość – 41 km (jazdy rowerem)
Przewyższenie – ponad 500 m (jazdy rowerem)

Wołosate – na wprost drogą czerwonego szlaku na Przełęcz Bukowską

Droga w kierunku Przełęczy Beskid na granicy z Ukrainą (dotychczas zamknięta dla turystów)

Opis trasy

Od parkingów w Wołosatem jedziemy w górę główną drogą wzdłuż czerwonego szlaku na Przełęcz Bukowską. Mijamy kasy BdPN, i po przejechaniu ok. 1,6 km (drogą cały czas za czerwonym szlakiem) skręcamy w prawo przez mostek na drogę prowadzącą na Przełęcz Beskid (785 m). Przed nami niezbyt stromy podjazd (ok. 60 m przewyższenia). Docieramy do przejścia granicznego, otwiera się stąd ładny widok na Dolinę Łubni, grań Pikuja i Połoninę Równą. Zjeżdżamy stromym zjazdem, docieramy do wsi Łubnia, gdzie przy okazji możemy zwiedzić cerkiew, ale proponujemy zostawić to na drogę powrotną. Zjeżdżając cały czas w dół dojeżdżamy do głównej drogi H-13 z Przełęczy Użockiej do Użgorodu. Skręcamy w prawo, po 2 km docieramy do stacji kolejowej Stavne (ukr. Ставне). Dalszą podróż odbędziemy pociągiem Kolei Zakarpackiej – do stacji Sianki (ukr. Сянки).
Dokładny opis przejażdżki i zdjęcia znajdują się w naszym art.: (opisujemy przejazd z Wołosanki – 2 stacje do Stavnego): Kolej Zakarpacka – atrakcja ukraińskich Bieszczadów

Jeden z wiaduktów na trasie Sianki-Wołosanka

Po przyjeździe do Sianek wsiadamy na rower i kierujemy się w górę przez wieś do drogi głównej H-13. Skręcamy w prawo i rozpoczynamy niedługi podjazd na Przełęcz Użocką (ok. 3 km, 50 m podjazdu). Od przełęczy będziemy cały czas zjeżdżać w dół, częściowo wzdłuż trasy kolei, którą przed chwilą przejechaliśmy. Mijamy Użok, gdzie możemy zwiedzić wpisaną na listę UNESCO cerkiew pw. Michała Archanioła z 1745 r. Przejeżdżamy pod wiaduktem kolei i dalej zjeżdżamy równolegle z trasą kolejową aż do miejsca, gdzie musimy skręcić w prawo na drogę do Łubni, którą już jechaliśmy. Przed nami 4 km podjazdu do Łubni (ok. 120 m przewyższenia). Tutaj, w ramach odpoczynku możemy obejrzeć cerkiew pw. św. Eliasza z 1991 r. Przed nami najtrudniejszy odcinek – podjazd 3 km drogą (ok. 250 m przewyższenia) na Przełęcz Beskid. Po przejściu granicy pozostaje już tylko niecałe 3 km wygodnego zjazdu na parking w Wołosatym.
Trasa wycieczki rowerowej liczy 41 km i ponad 500 m przewyższenia, dlatego proponujemy ją dla bardziej zaawansowanych rowerzystów.

Post Super okazja na majówkę w Bieszczadach! pojawił się poraz pierwszy w Góry dla Ciebie | Najciekawsze wycieczki górskie, ferraty, rowery, narty.

Ciekawostka: budowa obserwatorium rozpoczęła się jeszcze w latach 70. XIX wieku, a pierwsze pomieszczenia zostały ukończone w 1882 r. Na początku XX wieku było to jedno z najnowocześniejszych obserwatoriów na świecie, zostało wyposażone w teleskop o średnicy 50 cm. Informacje na temat cen dostępne są na stronie http://picdumidi.com/fr.

Autorami wyprawy są Agnieszka i Marek – Przyjaciele portalu „Góry Dla Ciebie”.

Kraj: Francja
Rejon: Pireneje
Punkt startu: przełęcz Tourmalet
Czas: 1 dzień
Pora roku: wiosna, lato, jesień
Trudności: w górnych partiach droga jest kamienista, ostatni fragment przed szczytem wymaga podejścia
Odległość: z przełęczy na szczyt i z powrotem: ok. 14 km, plus zjazd z przełęczy do Sainte-Marie-de-Campan – 17 km
Suma podjazdów: ok. 760 m
Czas Wyprawy: ok. 5:00 h (zależnie od przygotowania kondycyjnego i warunków pogodowych)

Komplet dodatkowych informacji o wyprawie: dojazd, mapy, przewodniki i inne, dostępny jest w panelu bocznym po prawej stronie (na smartfonach na dole).

Poniżej prezentujemy fragment interaktywnej mapy turystycznej portalu https://mapy.cz/
Po kliknięciu przycisku Show on Mapy.cz  zobaczymy przebieg trasy i jej parametry.

Na szczyt Pic du Midi de Bigorre wiedzie również droga wysokogórska dostępna dla rowerów. Jej początek znajduje się na przełęczy Tourmalet, tuż obok sklepu z pamiątkami, naprzeciwko restauracji. Mimo, że przy wjeździe zobaczymy znak zakazu ruchu, można na nią wjechać. Droga jest prywatna i właściciel nie chce odpowiadać za bezpieczeństwo jej użytkowników, ale nie ma nic przeciwko temu, by korzystali oni z niej na własną odpowiedzialność.

Większe nachylenie zaczyna się, gdy po lewej stronie mijamy Lac d’Oncet, jezioro położone nieco poniżej drogi.

Jezioro Lac d’Oncet (Pireneje)

Tutaj warunki stają się bardziej wysokogórskie. Droga wije się serpentynami, a nawierzchnia jest bardziej luźna.

Pogoda również nie pozwala nam zapomnieć, że jesteśmy w wysokich górach. Chwilami robi się chłodno, a widoczność jest ograniczona z powodu chmur.

Widoki z trasy na Pic du Midi de Bigorre, w dole jezioro Lac d’Oncet

 Na trasie na Pic du Midi de Bigorre

Po kolejnych dwóch kilometrach mijamy opuszczone zabudowania starego schroniska Laquets.

Zabudowania starego schroniska Laquets

500 metrów dalej musimy już zejść z rowerów. Do szczytu prowadzi teraz trudna, stroma ścieżka. Rowery trzeba wypchać, ale widok z góry wart jest tego wysiłku.

Kolejka na Pic du Midi de Bigorre

Powrót odbywa się tą samą drogą. Dzięki temu, że znaleźliśmy kierowcę, który zechciał odprowadzić nasz samochód z La Mongie do domu, cieszyliśmy się dodatkowo siedemnastokilometrowym zjazdem z przełęczy Tourmalet do Sainte-Marie-de-Campan.

Zjazd na przełęcz Tourmalet

Post Pic du Midi de Bigorre na rowerze pojawił się poraz pierwszy w Góry dla Ciebie | Najciekawsze wycieczki górskie, ferraty, rowery, narty.

Autor: Agnieszka i Marek

Jeśli kochasz góry, ale nie lubisz wyciskać ostatnich potów, podjeżdżając pod strome przełęcze, ta propozycja jest dla Ciebie. Na dystansie 35 km pokonujemy jedynie niecałe 200 m przewyższenia.

Transgraniczny szlak rowerowy wokół Tatr (Nowy Targ – Sucha Hora – Trstena)

Trasa ma swój początek w Nowym Targu. Wystartowaliśmy z placyku między salonem Opla a firmą Jadar przy drodze krajowej nr 47, czyli popularnej Zakopiance. Zaczynamy od przekroczenia torów prowadzących do Zakopanego, następnie wjeżdżamy w świerkowy las. Potem trasa wiedzie wzdłuż drogi do Czarnego Dunajca, jednak w żadnym momencie nie musimy dzielić jezdni z samochodami. W Czarnym Dunajcu, trasa rowerowa skręca w lewo i oddala się od drogi. Od tego momentu jazda jest prawdziwą przyjemnością.

Nie słychać już hałasu pędzących samochodów, po lewej stronie przez całą wycieczkę widzimy piękną panoramę Tatr, które są tutaj widoczne jak na dłoni, a z otaczających nas łąk i pól dochodzi cudny zapach kwiatów i ziół.

Przejazd rowerem przez las i pachnące ziołami łąki

Panorama Tatr  z drogi rowerowej
Cały szlak jest wyasfaltowany, więc znakomicie nadaje się na rower szosowy, wszystkie skrzyżowania z drogami publicznymi są bardzo dobrze oznakowane, więc jeśli chcemy na tę przejażdżkę zabrać dzieci, możemy być spokojni o ich bezpieczeństwo. Zadbano również o miejsca do odpoczynku. Wybudowano tu wiaty ze stolikami i ławeczkami, pomyślano również o koszach na śmieci, więc wszędzie jest czysto i schludnie. Warto wiedzieć, że mimo zaostrzonych przepisów związanych ze szczytem NATO i ŚDM, na transgranicznym szlaku rowerowym wokół Tatr można legalnie przekroczyć granicę ze Słowacją.

Jako, że szlak został zbudowany na nasypie kolejowym, nie jest trudny. Nie ma tu wymagających podjazdów, ani trudnych zjazdów. Zapewne z tej przyczyny, cieszy się ogromną popularnością, gdyż każdy jest w stanie go przejechać. Spotkamy tu zarówno rodziny z małymi dziećmi, jak młodzież i wytrawnych rowerzystów, którzy, być może, jadą dalej, okrążając Tatry.

Droga rowerowa z widokiem na Tatry

Na półmetku w Trstenie wstąpiliśmy na typowo słowacki obiad: cesnaková polievka, bryndzové halušky i čapovaná  Kofola, palce lizać! Do obiadu przygrywały orkiestry dęte (mieliśmy szczęście trafić na festiwal), a potem w drogę powrotną! A na deser – korek na Zakopiance.

Trstena

Więcej o transgranicznym Szlaku rowerowym wokół Tatr: www.szlakwokoltatr.eu

Odcinek Nowy Targ – Bór Kombinacki – Ludźmierz (3 km) – Rogoźnik (6 km) – Stare Bystre (8 km) – Czarny Dunajec (11 km) – Podczerwone (17 km) – granica polsko-słowacka (20,6 km): http:
//www.szlakwokoltatr.eu/194/trasa-glowna-po-nasypie-dawnej-linii-kolejowej

Odcinek od granicy polsko-słowackiej – Suchá Hora – Hladovka – Liesek – Trstená:
http://www.szlakwokoltatr.eu/140/trasa-rowerowa

Post Rowerem wokół Tatr Nowy Targ – Trstena pojawił się poraz pierwszy w Góry dla Ciebie | Najciekawsze wycieczki górskie, ferraty, rowery, narty.

Autorami wyprawy są Agnieszka, Zosia i Marek

Kraj: Polska
Rejon: Gorce
Punkt wyjścia (powrotu): Obidowa
Czas: 1 dzień
Pora roku: wiosna, lato, jesień
Trudności: brak trudności technicznych
Suma wzniesień: ok. 780 m
Długość trasy: ok. 25 km
Czas wyprawy (sam przejazd): ok. 4:20 h
Mapa Gorców online:  Gorce

Komplet szczegółowych informacji o wyprawie: dojazd, ciekawostki, ekwipunek i inne dostępny jest na panelu bocznym (po prawej stronie).

Poniżej mapa turystyczna Gorców Wydawnictwa Compass – rejon od Klikuszowej po Turbacz.

Na końcu drogi we wsi Obidowa, przy leśniczówce, znajduje się specjalnie przygotowany parking – zobacz DOJAZD.

Cała trasa jest świetnie oznakowana, na tablicach informacyjnych znajdują się mapy z zaznaczoną trasą i punktami kontrolnymi. Z parkingu ruszamy szutrową drogą w górę potoku Lepietnica.

Początek drogi wzdłuż potoku Lepietnica

Jadąc cały czas dnem doliny docieramy do drugiej tablicy i wiaty. Nasza droga skręca ostro w lewo i zaczyna łagodnym trawersem wspinać się na grań góry Gorzec (1114 m). Podjazd jest bardziej stromy (ok. 70 m wzniesienia/km).

Początek podjazdu na grań pod Gorzec (1114 m)

Na grani znajduje się kolejna tablica informacyjna. Dalsza droga jest znacznie przyjemniejsza, ponieważ prawie poziomo będziemy jechać widokową granią mijając szczyt Średniego Wierchu (1122 m), aż do kolejnej tablicy i wiaty przed podjazdem na Solnisko.

Malownicza droga granią w kierunku Solniska

Przed nami najtrudniejszy fragment drogi (108 m wzniesienia/km). Dalej czeka nas krótki zjazd na polanę Rozdziele, którą łagodnie wjedziemy na szczyt o tej samej nazwie (Rozdziele, 1198 m). Tu nasza trasa łączy się z czerwonym szlakiem pieszym i rowerowym na Turbacz (opis wyprawy „Turbacz z Koninek”).

Przejazd polaną Rozdziele

Widok z grani Rozdziele na Beskid Wyspowy

Po przejechaniu ok. 1 km czerwony szlak pieszy skręca w prawo na szczyt Turbacza, a my jedziemy kawałek dalej i stajemy na skraju Hali Turbacz. Warto podjechać trochę w głąb polany skąd mozna zobaczyć jedną z piękniejszych panoram na otoczenie Doliny Kamienicy. Możemy podejść do Ołtarza Polowego znajdującego się na środku polany i pod niewybitny szczyt Czoła Turbacza (1259 m), gdzie znajduje się Diabelski Kamień.

Hala Turbacz

Z Hali Turbacz wracamy na szlak i kilka minut wjeżdżamy przed Schronisko na Turbaczu. Można tu odpocząć, zjeść, wypić. Jeżeli usiądziemy przy stołach na tarasie, znad talerza możemy podziwiać wspaniałą panoramę Tatr, lub Gorców w kierunku Hali Długiej.

Widok spod schroniska na Turbaczu na Gorce w kierunku Hali Długiej

Po odpoczynku wracamy tą samą drogą do szczytu Rozdziele. Tutaj skręcamy w prawo i czerwonym szlakiem rowerowym (również pieszym, uwaga na turystów!) zjeżdżamy do niewybitnego szczytu Obidowiec (1106 m) podziwiając piękne widoki na Beskid Wyspowy.

Po drodze mijamy też miejsce katastrofy samolotu sanitarnego. Ze szczytu Obidowca zielony szlak pieszy zbiega w dół na Suhorę (Obserwatorium Astronomiczne) i Tobołów. Granią, nadal czerwonym szlakiem, zjeżdżamy kolejne 2,3 km do Schroniska PTTK na Starych Wierchach.

Zjazd czerwonym szlakiem na Stare Wierchy

Tu, oprócz odpoczynku i posiłku, możemy nacieszyć oczy widokami Podhala i Tatr. Do parkingu, skąd wyruszyliśmy, możemy w kilkanaście minut dotrzeć zielonym szlakiem pieszym, ale nie jest on drogą rowerową i opada dość stromo.

Wybieramy trochę okrężną, ale widokową trasę, której pierwsza część wiedzie niebieskim szlakiem, granią w kierunku wschodnim (na Rdzawkę). Przed nami dwa krótkie choć strome podjazdy (podejścia) na Jaworzynę (943 m) i Skałkę (907 m).

Niespodziewanie spotykamy tablicę informacyjną trasy rowerowej do Ludźmierza. Dodatkowe informacje znajdziemy na stronie: http://www.rowerempopodhalu.pl/pl/+

Droga zbiega łagodnie w dół do Klikuszowej. Po drodze możemy podziwiać rozległe widoki na Tatry, Podhale i Babią Górę.

Widokowy zjazd do Klikuszowej (ponorama Tatr)

Po dojechaniu do asfaltowej drogi skręcamy w lewo kierując się na parking w Obidowej.

Po ok. 2 km jazdy główną drogą, zamykamy pętlę wyprawy i docieramy do naszego samochodu.

Post Turbacz i Stare Wierchy rowerem z Obidowej pojawił się poraz pierwszy w Góry dla Ciebie | Najciekawsze wycieczki górskie, ferraty, rowery, narty.

Autor – Agnieszka, Zosia i Marek

Kraj: Włochy
Rejon: Piemont
Punkt startu: Bardonecchia, tuż przy włoskim wjeździe do tunelu Fréjus
Czas: 1 dzień
Pora roku: wiosna, lato, jesień
Trudności: w górnych partiach droga jest kamienista, nawet latem występują zaśnieżone odcinki, wymagana jest bardzo dobra kondycja
Odległość: (tam i z powrotem) 52 km
Suma podjazdów:  1711 m
Średnie nachylenie: 6,5%
Maksymalne nachylenie: 13%
Czas Wyprawy: ok. 7 h (bardzo zróżnicowany w zależności od przygotowania kondycyjnego i warunków pogodowych)

Zobacz dodatkowe informacje:

DOJAZD       EKWIPUNEK       POGODA       UBEZPIECZENIA

Więcej informacji praktycznych w panelu bocznym (PC) lub na końcu artykułu (mobilne).

Tym razem ruszamy w dwuosobowym składzie, by zdobyć znajdującą się na wysokości 3000 m przełęcz Sommeiller. Prowadzi na nią droga dostępna dla ruchu samochodowego. Posiadacze samochodów terenowych i motocykliści tłumnie przyjeżdżają tutaj z całej Europy, by podziwiać wysokogórskie krajobrazy i zmierzyć się z jedną z najwyżej położonych, dostępnych dla nich dróg w Europie. Kultura kierowców jest tu jednak na bardzo wysokim poziomie, więc rowerzyści mogą się czuć bezpiecznie, ponadto droga jest patrolowana przez włoskich karabinierów. W szczytowych partiach kierowcy, ustępując drogi rowerzystom gaszą nawet silniki, by oszczędzić im wdychania spalin.

Podjazd zaczyna się w Bardonecchii, tuż przy włoskim wjeździe do tunelu Fréjus, na wysokości 1300 m. Początkowo jedziemy ostro pod górę wąską asfaltową drogą. Po 6 km dojeżdżamy do miejscowości Rochemolles znajdującej się na wysokości 1600 m.

Miasteczko Bardonecchii, tuż przy włoskim wjeździe do tunelu Fréjus, na wysokości 1300 m

Tutaj asfalt się kończy.

Mijamy jeszcze kilka pojedynczych domów, by po kolejnych 4 km dotrzeć do położonego na wysokości 1980 m jeziora Rochemolles.

Lekkie wypłaszczenie pozwala nam złapać drugi oddech

Droga na przełęcz Sommeiller powyżej jeziora Rochemolles

.

4 km od jeziora znajduje się schronisko Scarfiotti, do którego można dojechać nawet samochodem osobowym. Robimy tu krótką przerwę na kawę.
Po odpoczynku wracamy na trasę. Po 2 km droga zaczyna wić się serpentynami.

Wspinamy się ostro pod górę. Na wysokości 2600 m droga zaczyna lekko opadać, więc na długości kilkuset metrów możemy trochę odpocząć. Do szczytu pozostało jeszcze 6 km, a my już czujemy skutki wysokości, która ogranicza wydolność organizmu. Na wysokości 2800 m trafiamy na pozostałości starego asfaltu. Dalej droga robi się kamienista i coraz trudniejsza.

Ostatnie 4 km, to zmaganie się z dużymi kamieniami. Warunki zmieniają się tu nieustannie, kamienie zsypują się ze zboczy. Czasami kierowcy samochodów, by móc przejechać, muszą wysiąść i usunąć większe głazy.

Niekiedy śnieg utrudnia przejazd, nawet latem.

Niekiedy śnieg utrudnia przejazd, nawet latem

Na przełęczy wyznaczono parking, który jednak bywa niedostępny z powodu śniegu. Panują tu bowiem warunki wysokogórskie i śnieżyce zdarzają się nawet w najcieplejszych miesiącach.

Na Przełęczy Sommeiller jest wyznaczony parking

Tak to miejsce wyglądało tydzień wcześniej…

Dalej samochody i motocykle nie mają już prawa wjazdu. Rowerzyści mogą dojechać do położonego kilkadziesiąt metrów dalej jeziora Sommeiller [Lac du Sommeiller].

Wracamy tą samą drogą. Na długości 4 km zjazd jest dość trudny z powodu luźnych kamieni. Później, bez większych trudności dojeżdżamy do Bardonecchii.

Zjazd z Przełęczy Sommeiller do Bardonecchii

Post Przełęcz Sommeiller rowerem na 2993 m pojawił się poraz pierwszy w Góry dla Ciebie | Najciekawsze wycieczki górskie, ferraty, rowery, narty.

Autor: Agnieszka i Marek

Zobacz dodatkowe informacje:

DOJAZD       EKWIPUNEK      POGODA       UBEZPIECZENIA

Mapy i przewodniki: trasy rowerowej do Fortu de l’Olive

Więcej informacji praktycznych w panelu bocznym (PC) lub na końcu artykułu (mobilne).

Plan wycieczki rowerowej: Chantemerle – Col du Granon – Fort de l’Olive – Val de Pré – Briançon – Chantemerle

Dzięki uprzejmości naszych przyjaciół, dzieci korzystały z dnia odpoczynku nad jeziorem Oule [Lac de l’Oule], a starsze pokolenie mogło wybrać się na wycieczkę rowerową.

Ruszamy spod wypożyczalni Jules Melquiond w Chantemerle (nie wszyscy uczestnicy przywieźli swoje maszyny) i przez miasteczko Saint Cheffrey wspinamy się na przełęcz Granon. Podjazd liczy 11,4 km, a średnie nachylenie, to 10%. Ten fragment trasy już znamy, ponieważ tą samą drogą zaczynaliśmy wycieczkę na Balcon de Serre Chevalier [por. Serre Chevalier rowerem MTB].

Na przełęczy, na wysokości 2413 m kończy się droga asfaltowa. My jedziemy nadal prosto, dawną drogą wojskową, gdzie ruch samochodowy jest już zabroniony. Zjeżdżamy około 8 km wygodną drogą szutrową.

Następnie czeka nas kilometrowy podjazd pod Fort de l’Olive.

Fort de l’Olive to najbardziej wysunięty fragment fortyfikacji Briançon, zbudowany pod koniec XIX w., mający zapewnić obronę przełęczy Col de l’Échelle, Col des Acles i Col des Thures, przed ewentualnym atakiem włoskim. Fort ten został częściowo zmodernizowany jeszcze na początku lat 30. XX w. w ramach tworzenia linii Maginota.

Z fortu wróciliśmy do skrzyżowania szlaków, by zjechać do Névache, ale po około kilometrze droga zamieniła się w stromą ścieżkę, więc zawróciliśmy w stronę Col du Granon i po przejechaniu ok. 4 km, skręciliśmy w lewo w kierunku Val de Pré.

Od tego momentu mamy do Briançon 20 km zjazdu. Droga jest nieco bardziej stroma i trudniejsza z powodu luźnych kamieni.

Po 4 km dojeżdżamy do pięknie położonego w sercu gór przysiółka Hameau du Granon.

Następnie, już lepszą szutrową drogą, zjeżdżamy do doliny rzeki Clarée.

Skręcamy w prawo, mijamy urokliwe miasteczka Val de Pré i La Vachette, a następnie dojeżdżamy do głównej drogi z Turynu. Skręcamy w prawo, dojeżdżamy do Briançon, a stamtąd pozostaje 6,5 km łagodnego podjazdu główną drogą do Chantemerle.

Cała wycieczka zajęła nam 8 godzin.

Post Rowerowa wyprawa do Fortu de l’Olive pojawił się poraz pierwszy w Góry dla Ciebie | Najciekawsze wycieczki górskie, ferraty, rowery, narty.

Poniższy opis dotyczy trasy, która rozpoczyna się w Słopnicach, ponieważ to jest wariant pozwalający na przejechanie pętli bez konieczności zsiadania z roweru. Przy tej propozycji należy uwzględnić ostry sześciokilometrowy podjazd asfaltem pod Przełęcz Słopnicką, który na jednym z odcinków ma 17% nachylenia!
Aby uniknąć podjazdu z tym przewyższeniem możemy rozpocząć wycieczkę spod wypożyczalni na Wyrębiskach.

Autor: Agnieszka i Marek Gryzieccy

Informacje praktyczne

• Wycieczkę można rozpocząć z dowolnego parkingu przygotowanego przez organizatora tras.
• Parking – organizatorzy tras polecają parking na Wyrębiskach
• wypożyczalnia sprzętu sportowego znajduje się przy parkingu na Wyrębiskach (miejscowość Zalesie – szlak zielony na Mogielicę). Kontakt do Centrum Obsługi Ruchu Turystycznego przy LKS „Zalesianka” http://www.trasymogielica.pl/ 
• informacje bieżące – profil FB: Trasy Mogielica

Mapa tras rowerowych wokół Mogielicy

Ruszamy główną drogą w kierunku Zalesia. Na początku podjazd jest łagodny, a więc stanowi doskonałą rozgrzewkę. Ostatnie dwa kilometry przed Przełęczą Słopnicką są większym wyzwaniem – drogowcy podają przewyższenie 17% (nachylenie to występuje na bardzo krótkim odcinku).

Po 6,5 km, dojeżdżamy na Przełęcz Słopnicką, gdzie skręcamy w prawo (pkt 1 na mapie).

Wąskim asfaltem dojeżdżamy do parkingu „Wyrębiska” (pkt 2 na mapie). Po drodze, po lewej stronie można podziwiać piękne widoki na Gorce i Beskid Sądecki, a przy dobrej widoczności, nawet Tatry.

Tutaj wjeżdżamy na trasę narciarstwa biegowego, która jest równocześnie oznaczona niebieskim szlakiem rowerowym. Proponujemy jednak nie sugerować się znakami rowerowymi, lecz trzymać się trasy narciarskiej, która jest lepiej oznakowana. Mimo, że wielokrotnie przejechaliśmy tę trasę, nie udało się nam rozszyfrować skąd dokąd prowadzą szlaki rowerowe.

Po lewej stronie mijamy leśniczówkę, przejeżdżamy za szlaban, i po kilkuset metrach dojeżdżamy do skrzyżowania, gdzie znajduje się krzyż. Tutaj pieszy szlak zielony skręca w prawo, a my podążamy zgodnie ze znakami w lewo.

Teraz czeka nas kilometrowy zjazd.

Na dole, na skrzyżowaniu, należy skręcić w prawo. W lewo droga prowadzi do Szczawy (pkt 3 na mapie).

Teraz stokówką podjeżdżamy do najwyżej położonego punktu trasy, gdzie znajduje się stolik i ławeczki (pkt 4 na mapie). Podjazd ma około 3,5 km. Stąd można (opcjonalnie) wyjechać lub wyprowadzić rower na Polanę Stumorgową pod szczytem Mogielicy (szlak jest bardzo stromy), a następnie na szczyt Mogielicy, gdzie znajduje się wieża widokowa.

My jednak kierujemy się w stronę Półrzeczek. Teraz czeka nas dość stromy i kamienisty zjazd. Mniej sprawni rowerzyści muszą sprowadzić rower. Po około 200 m znajdujemy się na polanie.

Z polany zjeżdżamy na Przełęcz Przysłopek między Jasieniem a Mogielicą (pkt 5 na mapie). Charakterystycznym punktem jest wiata ze stolikiem i ławeczkami. Uwaga, tutaj należy skręcić w prawo. W lewo droga prowadzi do Szczawy.

Następnie jedziemy paręset metrów lekko pod górę, a potem czeka nas kilometrowy zjazd aż do dużego placu, gdzie nasza trasa krzyżuje się z drogą prowadzącą w dół do Półrzeczek. My skręcamy w prawo, pod górę i przez niemal kilometr będziemy zdobywać wysokość.

Później czeka nas ponad kilometrowy zjazd. Droga jest szeroka i wygodna. Zjazdy i podjazdy są krótsze i łagodniejsze. Po drodze mijamy odbicie na Półrzeczki (pkt 6 na mapie).

Później nasza trasa przecina niebieski szlak turystyczny z Jurkowa na Mogielicę (pkt 7 na mapie). Przy drodze ustawiono kolejne ławy i stół.

Po drodze mijamy nieliczne na trasie punkty widokowe. Najpierw podziwiamy panoramę Gorców, a później widok na Śnieżnicę i Ćwilin.

Mijamy kolejne skrzyżowania, najpierw z trasą rowerowo – narciarską na Chyszówki (pkt 8 na mapie). Tu też znajduje się kolejny stół i ławy.

Potem przecinamy zielony szlak z Przełęczy Rydza – Śmigłego na Mogielicę i trochę dalej żółty szlak ze Słopnic (pkt 9 na mapie).

Dojeżdżamy do miejsca, skąd możemy podziwiać panoramę w kierunku Słopnic, Pasma Łopusza i Kobyły oraz Pasma Łososińskiego (pkt 10 na mapie).

Widok z trasy w kierunku Słopnic – Pasmo Łopusza i Kobyły oraz Pasmo Łososińskie

Po 25 kilometrach mamy już tylko zjazd. Jedyną trudność dla niewprawnych rowerzystów mogą stanowić drewniane przepusty przebiegające w poprzek drogi. Trzeba na nie uważać. Zjazd jest szybki, uważajmy zatem, żeby nie wypaść z drogi!

Na dwudziestym ósmym kilometrze, przy ostrym zakręcie w lewo, mijamy kolejny stół i ławeczki (pkt 11 na mapie). Zaraz potem w prawo odchodzi droga do parkingu „Wyrębiska”, którą można wrócić do wypożyczalni w Zalesiu. Jest to fragment trudny, nie obejdzie się bez prowadzenia roweru ostro pod górę.

My nadal zjeżdżamy drogą w dół. Po lewej stronie mijamy gospodarstwo. Mijamy parking „Podmogielica” (pkt 12 na mapie) i wjeżdżamy na asfalt.

Dodatkową zaletą tej trasy jest jej położenie w niedużej odległości od Krakowa. Dysponując jedynie sześcioma godzinami, jesteśmy w stanie dojechać tu samochodem, przez trzy godziny, pedałując, pooddychać górskim powietrzem, popatrzeć na Tatry i wrócić do domu.

Parking na Wyrębiskach

Na Wyrębiskach powstał w 2024 r. nowy parking, obok  znajduje się punkt informacji turystycznej oraz wypożyczalnia sprzętu sportowego (miejscowość Zalesie – szlak zielony na Mogielicę). Przy parkingu ustawiono dla turystów leżaki i grill oraz ławo-stoły. Jest to dobre miejsce na odpoczynek.

Kontakt do Centrum Obsługi Ruchu Turystycznego przy LKS „Zalesianka” http://www.trasymogielica.pl/ 

Kontakt do Centrum Obsługi Ruchu Turystycznego przy LKS „Zalesianka” http://www.trasymogielica.pl/

Od parkingu na Wyrębiskach do Krzyża Partyzanckiego, na odcinku ok. 1 km położono nawierzchnię asfaltową.

Mogielica – propozycje innych wycieczek

Mogielica z Przełęczy Rydza – Śmigłego

Mogielica na narty biegowe

Mogielica – góra na 4 pory roku

Wschód słońca na Mogielicy

Zachęcamy również do innych wycieczek w tym rejonie: 

10 najpiękniejszych tras Beskidu Wyspowego

Post Rowerem wokół Mogielicy pojawił się poraz pierwszy w Góry dla Ciebie | Najciekawsze wycieczki górskie, ferraty, rowery, narty.